Sunday, October 23, 2016

ஷரியாவால் மனுநீதிச் சோழனுக்கு வந்த சோதனை!



தமிழர்கள் எந்த நாட்டில் வாழ்ந்தாலும் பசுவுக்கு நீதி வழங்குவதற்காக தனது சொந்த மகனையே தேர்ச்சில்லினால் மிதித்துக் கொன்ற தமிழ்மன்னனின் கதையை சிறுவயதிலேயே பெற்றோர்களிடமிருந்து 
கேள்விப்பட்டிருப்பார்கள், அல்லது பாடப்புத்தகங்களிலிருந்து படித்திருப்பார்கள், தமிழ்நாட்டில் அது மனுநீதிகண்ட சோழனின் கதையாகக் கூறப்படும், ஆனால் இலங்கையில் சிங்களவர்களின் மகாவம்சக் கதையின் அடிப்படையில், இரண்டாயிரமாண்டுகளுக்கு முன்னர் அனுராதபுரத்தை தலைநகராகக் கொண்டு இலங்கையை ஆண்ட தமிழ் மன்னன் எல்லாளனின் கதையாக, அதாவது, பசு மணியை ஒலித்ததால், அதன் கன்றைக் கொன்ற இளவரசனை தேர்ச் சில்லால் அவனே மிதித்துக் கொன்றதாகக் கூறப்படும்.

அதாவது நீதியுடன் மனிதவுரிமைகளைப் போற்றிப் பாதுகாக்கும் ஆட்சியின் கீழ், அங்கு வாழும் மனிதர்களுக்கு அந்தநாட்டு அரசனிடம் அல்லது ஆட்சியாளர்களிடம் நீதி கேட்க உரிமையுள்ளது மட்டுமன்றி, அந்த உரிமை அங்கு வாழும் மிருகங்களுக்கும் (உயிர்கள் அனைத்துக்கும்) உண்டு. அவை கூட நீதி கேட்டால், பாரபட்சமின்றி நீதி வழங்கப்படும், அது தான் நல்லாட்சிக்கு தமிழர் கண்ட வரைவிலக்கணம். அவ்வாறாக உயிர்கள் அனைத்தினதும் உரிமைகளைக் காக்கும் ஆட்சியை தமிழ்நாட்டில் மனுநீதிச் சோழன் நடத்தினான் என்பதுடன், நீதி என்பது மனிதவுரிமை மட்டுமன்றி, விலங்குகளின் உரிமையும் கூட என்பது தான் அந்தக் கதையின் கருத்தாகும். இந்தப் படிப்பினையைத் தான்  மனுநீதிகண்ட சோழன் கதை தமிழர்களுக்குக் கற்பிக்கிறது.  

அது ஒருபுறமிருக்க, சில நாட்களுக்கு முன்னர் இஸ்லாமிய ஷரியா சட்டத்தின் கீழ், சவூதி அரேபியாவின் செல்வத்தை முழுமையாக அனுபவிக்கும் ஏறத்தாள 6000க்குமதிகமான அரச குடும்பத்தின் உறுப்பினர்களில் ஒருவரும் -முடிசூடும் தகுதியுடைய பரம்பரை வரிசையில் இல்லாதவருமாகிய- இன்றைய ஆட்சியாளர் சல்மானின் தூரத்து உறவினர் ஒருவனுக்கு, நாற்பது வருடங்களுக்குப் பின்னர், அங்கே ஷரியா சட்டத்தின் கீழ் மரண தண்டனை கொடுத்து விட்டார்களாம் . அதைக் காரணம் காட்டி சவூதி அரசன் சல்மானை, மனுநீதிகண்ட சோழனுடன் ஒப்பிட்டுச் சில தமிழர்கள் உளறும் அபத்தத்தை, ஏனோ தெரியவில்லை, என்னால் மட்டும் தாங்கிக்  கொள்ள முடியவில்லை. 

தமிழ்நாட்டுப் பத்திரிகையாளர் ஒருவர், தமிழ்நாட்டின் முன்னணி வார இதழொன்றில் பசுவின் கன்றை கொன்ற மகனைத் தேர்க் காலில் தலையை இடறச் செய்து, நீதி வழங்கினான் மனுநீதிச் சோழன்.  தற்காலத்திலும் அப்படி ஒரு சம்பவம் சவுதி அரேபியாவில் நடந்துள்ளது என்று எழுதியுள்ளார். மனுநீதிச் சோழன் காலத்தில் தமிழ்மண்ணில் ஷாரியா சட்டம் தான் நடைமுறையில் இருந்தது என்று அவர் எழுதாமல் விட்டதே பெரிய விடயம், அதற்காக தமிழர்கள் அனைவரும் அவருக்கு நன்றி கூற வேண்டும். தமிழ்நாட்டில் அவர் போன்று பலரும் தமது மனுநீதிகண்ட சோழனுடன் ஒப்பிட்டுத் தமது கருத்தைத் தெரிவித்துள்ளனர்.


தமிழர்கள், அதிலும் குறிப்பாக தமிழ்நாட்டுத் தமிழர்கள் விரைவில் உணர்ச்சிவசப்படக்கூடியவர்கள். சம்பந்தமில்லாதவற்றை எல்லாம் ஒப்பிட்டு புகழ்ச்சி பாடக் கூடியவர்கள். தமிழ்நாட்டு நடிகர், நடிகைகள், அரசியல்வாதிகளைக் கூட, தமிழ் அரசர்களுடன் மட்டுமன்றி, கடவுளாகக் கூட சித்தரித்தது மட்டுமன்றி, குஷ்புவுக்குக் கூடக் கோயில் கட்டியவர்கள் அவர்கள். அதனால் ஷரியாவின் அடிப்படையில் கொடுத்த தண்டனையை, மனுநீதிகண்ட சோழனுடன் ஒப்பிடுவதன் அபத்தத்தை அவர்கள் யாரும் கண்டு கொண்டதாகத் தெரியவில்லை. உண்மையில் இந்த ஒப்பீடு தமிழர்களே மனுநீதிச் சோழனை அவமதிக்கும் செயலாகும் 

இதில் வேடிக்கை என்னவென்றால், இந்த ஒப்பீட்டையும், பாராட்டுகளையும் பார்த்த முஸ்லீம்கள் பலர், அது தான் சாக்கென்று, வந்த வாய்ப்பை நழுவ விடாமல் ஷாரியா சட்டத்தின் தாற்பரியத்தையும், மேன்மையையும், நன்மைகளையும் பற்றி இணையத்தளங்களில் தமிழர்களுக்கு எடுத்தியம்பத் தொடங்கி விட்டனர்.

மனிதவுரிமைகள் மதிக்கப்படுவது மட்டுமன்றி, மிருகங்களுக்கும் கூட உரிமைகள் உண்டு,  அவற்றின் உரிமைகளும் பாதுகாக்கப்படுவது முக்கியம், அவற்றுக்கும் ஒரே விதமான நீதி கிடைக்க வேண்டும், அது தான் நீதியான நல்லாட்சி என்பதை உணர்த்துவதற்காக, எமது முன்னோர்களால் உருவாக்கப்பட்ட (அல்லது உண்மையாக நடந்த) கதையின் நாயகனாகிய  மனுநீதி கண்ட சோழனை, மனிதவுரிமைகளை மதிக்காத  நாடாக மனிதவுரிமை இயக்கங்கள் அனைத்தாலும் ஒருமனதாகக் குற்றங்சாட்டப்படும் நாட்டில் நடைபெற்ற சம்பவத்தின் அடிப்படையில், அந்த நாட்டு ஆட்சியாளரை மனுநீதி கண்ட சோழனுடன் ஒப்பிடுவது வெறும் அபத்தம் என்பது தான் எனது கருத்தே தவிர பாலைவனத்தில் வாழ்ந்த நாடோடி இனக்குழுக்களுக்காக பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னர்  இயற்றப்பட்ட ஷரியா சட்டம் சரியானதா அல்லது தவறானதா என்று வாதாடுவதல்ல என்னுடைய நோக்கம். அதைப் பற்றிப் பலர் இணையத்தளங்களில் விவாதித்துக் கொண்டிருக்கிறர்கள்.  

சவூதி அரேபியாவில் எத்தனையோபேர், குறிப்பாக, மொழிதெரியாத வெளிநாட்டவர்கள் ஷாரியா சட்டத்தின் கீழ், முறையான விசாரணை நடத்தப்படாமல்  அநியாயமாகக் கொல்லப்பட்டுள்ளனர் என்று பல மனிதவுரிமை இயக்கங்கள் பலத்த எதிர்ப்பைத் தெரவித்துள்ளன. இலங்கையைச் சேர்ந்த தமிழ் பேசும் முஸ்லீம் பெண்ணாகிய ரிசானா நபீக்கின் பரிதாப முடிவு அதற்கு நல்ல உதாரணமாகும்.

சவூதி அரேபியாவில் ஷரியா சட்டத்தின் அடிப்படையில் அரசகுடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் கொல்லப்பட்டதை மனுநீதிகண்ட சோழனுடன் ஒப்பிட்டு நீதி தவறாமல் ஆட்சி செய்வதாகப் பாராட்டினால், அதே சட்டத்தின் கீழ் பெண்களைக் கூட கல்லெறிந்து கொல்லும்போது அதை எதனுடன் ஒப்பிடுவது, அதையும் பாராட்ட வேண்டாமா? இந்தக் கொலையை மெச்சுவதும், மனுநீதி கண்ட சோழன் போன்று நீதி வழங்கப்பட்டதாகப் பாராட்டுவதும், பெண்களைக் கூடக் கொடூரமாகக் கல்லெறிந்து கொல்லுவதையும், கையை, வெட்டுவது, காலை வெட்டுவது போன்ற காட்டுமிராண்டித்தனங்களையும், மரண தண்டனையையும் கூட சரியானவை எனத் தமிழர்கள் ஏற்றுக் கொள்வதாக, பாராட்டுவதாக, கருதப்படும் என்பதைச் சில தமிழர்கள் சிந்தித்துப் பார்ப்பதில்லை என்பது தான் மிகவும் கவலைக்குரிய விடயமாகும்.


  “The death penalty is a cruel, inhuman and degrading punishment and should not be applied in any circumstances. Whether the accused is a prince, an ordinary Saudi Arabian citizen or a migrant worker makes no difference whatsoever—no one should be sentenced to death or executed.” Amnesty International - 

No comments: