Sunday, August 31, 2014

நினைத்ததைச் சாதித்து விட்டேன்!


உண்மையில் என்னை வலைப்பதிவில் பதிலெழுதத் தூண்டியதே மக்குபால் செல்வன் அல்லது கோட()ங்கிச்செல்வன் போன்ற வலைப்பதிவர்களின் ஈழத்தமிழர்களுக்கெதிரான பொய்ப்பிரச்சாரங்களும், இலங்கையை, இலங்கைத் தமிழர்களை அவர்களின் வரலாற்றைப் பற்றிய அவர்களின் அறியாமையும் அதிகப்பிரசங்கித்தனமும் தான்

எடுத்துக்காட்டாக, அண்ணன் கோணங்கிச்செல்வனின் கணிசமான பதிவுகள் இலங்கைத் தமிழர்களைப் பற்றியவை மட்டுமல்ல, ஈழத்தமிழர் எதிர்ப்பும் சிங்களச் சார்பும் மிக்கவை. அவரை வெளிப்படையாக சிங்களச் 'சொம்புதூக்கி' என்றழைக்குமளவுக்கு  என்னைப் போன்ற பல ஈழத்தமிழர்களுக்கு அவரது ஈழத்தமிழர் பற்றிய பல பதிவுகள் எரிச்சலையூட்டின. அவரது ஈழத்தமிழர் பற்றிய கருத்துக்களை எதிர்த்தும் அதிலுள்ள ஓட்டைகளையும், ஈழத்தமிழர்களுக்கெதிரான பொய்ப்பிரச்சாரத்தையும் சுட்டிக் காட்டி நான் பல பதிவுகளை இட்டுள்ளேன். அவர் இலங்கையையும் ஈழத்தமிழர்கள் பற்றியும் எத்தனை பதிவுகளை இட்டுள்ளார் என்பதை நான் சொல்லத் தெரிய வேண்டியதில்லை
"குறிப்பாக இலங்கையில் இருப்பவர்கள் தமிழகத்தின் விடயங்களில் மூக்கை நுழைப்பதை நிறுத்த வேண்டும். தாங்கள் தமிழ் பேசுவோராக இருக்கும் ஒரே காரணத்தால் தமிழகத்தின் செயல்பாடுகளில் தலையிடலாம் என்ற தலைக்கணத்தில் குதித்தால் அது ஆபத்து தான்."

இப்பொழுது என்னடாவென்றால், வரலாற்று ஆராய்ச்சியாளரும் அண்மையில் வெளியிடப்பட்ட Origin and Foundation of Madras என்ற நூலின் ஆசிரியருமாகிய J.B.P More என்பவர் சென்னை என்ற பெயருக்கும் தமிழுக்கும் தமிழர்களுக்கும் தொடர்பில்லை எனப் புத்தகம் வெளியிட்டிருக்கிறார் என இந்தியப் பத்திரிகைகளில் வந்த செய்தியை நான் வெளியிட்டதற்கு, அண்ணன் அதிகப்பிரசங்கி என்னடாவென்றால், இலங்கைத் தமிழர்கள் தமிழ்நாட்டு விடயங்களில் மூக்கை நுழைப்பதை நிறுத்த வேண்டுமாம் அதிலும், "தாங்கள் தமிழ் பேசுவோராக இருக்கும் ஒரே காரணத்தால் தமிழகத்தின் செயல்பாடுகளில் தலையிடலாம் என்ற தலைக்கனத்தில் குதித்தால் அது ஆபத்து தான்.என்று பயமுறுத்தலும் விடுக்கிறார்

அதாவது உலகத் தமிழர்கள் அதிலும் குறிப்பாக "இலங்கையில் இருப்பவர்கள்" தமிழ்நாட்டைப் பற்றிக் கருத்துத் தெரிவிக்க, தமிழ்நாட்டைப் பற்றிய விடயங்களைப் பற்றிப் பேச அண்ணன்  அதிகப்பிரசங்கியிடம் இனிமேல்  அனுமதி  பெறவேண்டுமாம். சிங்களவர்களின்  சொம்புதூக்கிகளின் பயமுறுத்தல்களுக்கெல்லாம் நானோ அல்லது ஈழத்தமிழர்கள் எவரும் பயந்து விடமாட்டார்கள். எங்களுக்கும் தமிழ்நாட்டுக்குமுள்ள தொடர்பு வரலாற்றுக்கு முந்தியது. அதை எந்த அரைவேக்காடும் அசைத்து விட முடியாது. 

ஆனால் இதில் ஏற்பட்ட நல்ல தீர்வு என்னவென்றால், அவரது கருத்தின் படி பார்த்தால் அண்ணன் கோணங்கிச் செல்வன் இனிமேல் இலங்கையைப் பற்றியோ ஈழத்தமிழர்களைப் பற்றியோ தனது வலைப்பதிவில் எதையும் உளறமாட்டார் என்பது மட்டும் தெரிகிறது. அந்த வகையில் எனக்கு வெற்றிதான், நான் நினைத்ததைச் சாதித்து விட்டேன். :-)

இனிமேல் 'மக்குபால் செல்வனின்'  ஈழத்தமிழர்கள் பற்றிய பதிவுகளுக்குப் பதிலெழுத வேண்டிய தேவையேற்படாது என்பதில் எனக்கு மகிழ்ச்சியே ஆனால் அவரது “சிங்கள நண்பர்கள்” இந்த முடிவை எப்படித் தாங்கிக் கொள்ளப் போகிறார்கள் என்று தான் எனக்குக் கவலையாக இருக்கிறது. :-)

இதில் வேடிக்கை என்னவென்றால் அப்படியே யாரோ எழுதிய கட்டுரைகளை காப்பியடித்து எழுதினாலும் கூட, எங்கிருந்து எடுக்கப்பட்டன என்ற இணைப்பைக் கொடுக்க மாட்டார் மக்குபால் செல்வன், அவரது எந்தப் பதிவிலும் இணைப்போ, ஆதாரங்களோ கிடையாது. இலங்கையைப் பற்றி எதுவுமே தெரியாமல் உளறும் போதும் இப்படித்தான்.  இன்றைய பதிவு கூட, திரு அருள் அவர்கள் தனது வலைப்பதிவில் 2012 இல் எழுதிய சென்னை நகரத்தின் வேர் தெலுங்கா? தமிழா? - சென்னை தினத்தில் ஒரு சர்ச்சை! என்ற பதிவின்  அப்பட்டமான 'காப்பி' தான்.   :-)

http://arulgreen.blogspot.com/2012/08/blog-post_6700.html


இவரது ஈழத்தமிழர் எதிர்ப்புப் பொய்ப்பிரச்சாரங்களுக்கு நானளித்த பதில்கள் சில:

தமிழ்நாட்டுச் சிங்களச் சார்புச் ‘சொம்புதூக்கி’களின் ஈழத் தமிழர் எதிர்ப்பு பொய்ப்பிரச்சாரம்!

http://viyaasan.blogspot.ca/2014/04/blog-post.html
‘வெலிகம’ அல்ல வலிகாமம்- ஈழத்தமிழர் வரலாறும் சிங்களச் சொம்புதூக்கிகள் படும்பாடும்!
ஈழத்தமிழர்கள் மலையகத் தமிழர்களுக்கு துரோகம் இழைத்தார்களா?

தமிழர்களின் ‘கோயில்’ - தில்லைச் சிற்றம்பலத்து நடராசப்பத்து.



தில்லையில் ஆடவல்லான் மீதருளிப்பாடிய நடராசப்பத்து. இந்தப் பாடலைக் கேட்கும் போது உலகம் முழுவதும் பரந்து வாழும் சைவத்தமிழர்கள் அனைவருக்கும் கோயில்களுக்கெல்லாம் மேலாகிய கோயிலாகிய தமிழர்களின் தில்லைச் சிற்றம்பலம் தமிழர்களின் கைகளை விட்டுப் போய்விட்டதே என்ற ஆதங்கம் தான் எனக்கு ஏற்பட்டது. அந்த உணர்வு தமிழ்நாட்டுத் தமிழர்களுக்கும் ஏற்படலாம் என்ற எண்ணத்தில், நம்பிக்கையில் எனது வலைப்பதிவில் பதிவு செய்கிறேன்.


 



சிவமயம்

1) மண்ணாதி பூதமோடு விண்ணாதி அண்டம் நீ மறை நான்கின்
அடிமுடியும் நீ மதியும் நீ ரவியும் நீ புனலும் நீ அனலும் நீ
மண்டலமிரண்டேழும் நீ பெண்ணும் நீ ஆணும் நீ பல்லுயிர்க்குயிரும்
நீ பிறவும் நீ ஓருவ நீயே, பேதாதிபேதம் நீ பாதாதி கேசம் நீ
பெற்ற தாய் நீ தந்தை நீயே, பொன்னும் நீ பொருளும் நீ இருளும் நீ
ஓளியும் நீ போதிக்கவந்த குரு நீ,புகழொணாக கிரகங்களொன்பதும் நீ
இந்த புவனங்கள் பெற்றவனும் நீ எண்ணரிய ஜீவகோடிகளை ஈன்ற
அப்பனே என் குறைகளார்க் குரைப்பேன்,

ஈசனே சிவகாமி நேசனே எனை ஈன்ற தில்லைவாழ் நடராசனே.

2) மானாட மழுவாட மதியாட புனலாட மங்கை சிவகாமியாட ,
மாலாட நூலாட மறையாட திரையாட மறைதந்த பிரம்மனாட
கோனாட வானுலகு கூட்டமெல்லாமாட குஞ்சர முகத்தனாட,
குண்டலமிரண்டாட தண்டைபுலி யுடையாட குழந்தை
முருகேசனாட ஞான சம்பந்தரோடு இந்திராதி பதினெட்டு முனியட்ட
பாலகருமாட நரை தும்பையறுகாட நந்திவாகனமாட நாட்டியப்
பெண்களாட வினையோடு உனைப்பாட யெனைநாடி இது வேளை
விருதோடு ஆடி வருவாய்

ஈசனே சிவகாமி நேசனே எனை ஈன்ற தில்லைவாழ் நடராசனே .


3) கடலென்ற புவிமீதில் அலையென்ற வுருக்கொண்டு கனவென்ற
வாழ்வை நம்பி, காற்றென்ற மூவாசை மாருதச் சுழலிலே
கட்டுண்டு நித்தம் நித்தம் உடலென்ற கும்பிக்கு உணவென்றயிரைதேடி
ஓயாமலிரவு பகலும் உண்டுண்டுறங்குவதைக் கண்டதேயல்லாது
ஒருபயனடைந்திலேனே ! தடமென்ற மிடி கரையில் பந்தபாசங்களெனும்
தாபரம் பின்னலிட்டு தாயென்று சேயென்று நீயென்று நானென்று
தமியேனையிவ் வண்ணமாய் இடையென்று கடைநின்று ஏனென்று
கேளாதிருப்பதுன் அழகாகுமோ

ஈசனே சிவகாமி நேசனே எனை ஈன்ற தில்லைவாழ் நடராசனே .


4) வம்பு சூனியமல்ல வைப்பல்ல மாரணம்தம்பனம் வசியமல்ல பாதாள
வஞ்சனம் பரகாயப் பிரவேச மதுவல்ல சாலமல்ல அம்பு குண்டுகள்
விலக மொழியு மந்திரமல்ல ஆகாய குளிகையல்ல அன்போடு
செய்கின்ற வாத மோடிகளல்ல அரியமோகனமுமல்ல கும்பமுனி
மச்சமுனி சட்டமுனி பிரம்மரிஷி கொங்கணர் புலிப்பாணியும்,
கோரக்கர் வள்ளுவர் போக முனி இவரெலாங் கூறிடும்
வைத்தியமல்ல , என் மனது உன்னடிவிட்டு நீங்காது நிலை நிற்க
வேயுளவு புகல வருவாய்

ஈசனே சிவகாமி நேசனே எனை ஈன்ற தில்லைவாழ் நடராசனே.

5) நொந்துவந்தேனென்று ஆயிரஞ் சொல்லியும் செவியென்ன
மந்தமுண்டோ நுட்பநெறி யறியாத பிள்ளையைப் பெற்றபின்
நோக்காத தந்தையுண்டோ சந்ததமுன் தஞ்சமென்றடியைப்
பிடித்தபின் தளராத நெஞ்சமுண்டோ தந்திமுகனறு முகன்
இரு பிள்ளை இல்லையோ தந்தை நீ மலடு தானோ, விந்தையும்
ஜாலமும் உன்னிடமிருக்குதே வினையொன்று மறிகிலேனே,
வேதமும் சாத்திரமும் உன்னையே புகழுதே வேடிக்கை
இதுவல்லவோ இந்த உலகீரேழு மேனளித்தாய் சொல்லு
இனி உன்னை விடுவதில்லை

ஈசனே சிவகாமி நேசனே எனை ஈன்ற தில்லைவாழ் நடராசனே.

6)வழிகண்டு உன்னடியைத் துதியாத போதிலும் வாஞ்சையில்லாத
போதிலும் வாலயமாய்க் கோயில் சுற்றாத போதிலும் வஞ்சமே செய்த போதிலும் மொழியதனை மொகனையில்லாமலே பாடினும் மூர்க்கனேன்
முகடாகினும் மோசமே செய்யினும் தேசமே கவரினும் முழுகாமியே
யாகினும் பழியெனக் கல்லவே தாய் தந்தைக் கல்லவோ பார்த்தவர்கள்
சொல்லுவார்கள் பாரறிய மனைவிக்குப் பாதியுடலீந்த நீ பாலனைக்
காக்கொணாதோ யெழில் பெரிய அண்டங்களடுக்கா யமைத்த நீயென்
குறைகள் தீர்த்தல் பெரிதோ

ஈசனே சிவகாமி நேசனே எனை ஈன்ற தில்லைவாழ் நடராசனே.

7)அன்னை தந்தகைகளென்னை யீன்றதற் கழுவனோ, அறிவிலாததற்
கழுவனோ, அல்லாமல்நான் முகன் தன்னையே நோவனோ ஆசைமூன்றுக் கழுவனோ முன் பிறப்பென்னவினை செய்தனென்றழுவனோ
என் மூடவறிவுக் கழுவனோ முன்னிலென் வினைவந்துமூளுமென்றழுவனோ முத்தி வருமென்றுணர்வனோ தன்னைநொந்தழுவனோ உன்னை நொந்தழுவனோ தவமென்ன வென்றழுவனோ தையலர்க்கழுவனோ மெய்வளர்க் கழுவனோ தரித்திரதிசைக்கழுவனோ இன்னுமென்ன பிறவி வருமோ வென்றழுவனோ யெல்லா முரைக்க வருவாய்,

ஈசனே சிவகாமி நேசனே எனை ஈன்ற தில்லைவாழ் நடராசனே.


8)காயாமுன் மரமீது பூபிஞ் சறுத்தனோ கன்னியர்கள் பழி கொண்டேனோ கடனென்று பொருள்பறித்தே வயிறெரித்தேனோ கிளைவழியில் முள்ளிட்டேனோ தாயாருடன் பிறவிக்கென்ன வினை செய்தனோ தந்த பொருளிலையென்றேனோ தானென்று கெர்வித்துக் கொலை களவு செய்தனோ தவசிகளை யேசினேனோ வாயாரப் பொய் சொல்லி வீண்பொருள் பறித்தனோ வானவரைப் பழித்திட்டனோ வடிவுபோலப் பிறரைச் சேர்க்கா தடித்தனோ வந்தபின் என்செய்தனோ ஈயாத லோபியென்றே பெயரெடுத்தனோ யெல்லாம் பொறுத்தருளுவாய்


ஈசனே சிவகாமி நேசனே எனை ஈன்ற தில்லைவாழ் நடராசனே.


9)தாயாரிருந்தென்ன தந்தையுமிருந்தென்ன தன் பிறவியுறவுகோடி தனமலை குவித்தென்ன கனபெயரெடுத்தென்ன தாரணியை யாண்டுமென்ன சேயர்களிருந்தென்ன குருவாய் இருந்தென்ன சீடர்களிருந்து மென்ன, சித்து பல கற்றென்ன நித்தமும் விரதங்கள் செய்தென்ன நதிகளெல்லாம் ஒயாது மூழ்கினும் என்ன பலன் எமனோலை ஒன்றைக் கண்டு தடுக்க உதவுமோ இதுவெல்லாம் தந்தையுறவென்றுதான் உன்னிருபாதம் பிடித்தேன். யார் மீது உன் மனமிருந்தாலுமுன் கடைக்கண் பார்வை அது போதுமே

ஈசனே சிவகாமி நேசனே எனை ஈன்ற தில்லைவாழ் நடராசனே.

10)இன்னமுஞ் சொல்லவோ உன் மனங்கல்லோ இரும்போ பெரும் பாறையோ இரு செவியும் மந்தமோ கேளாது அந்தமோ இது உனக்கழகுதானோ என்னென்ன மோகமோ இது வென்ன சாபமோ இதுவே உன் செய்கைதானோ இருபிள்ளை தாபமோ யார்மீது கோபமோயானாலும் நான் விடுவனோ உன்னை விட்டெங்கு சென்றாலும் விழலாவனே நான் உனை யடுத்துங்கெடுவனோ, ஓகோவிது உன்குற்ற மென்குற்றமென்றுமில்லை. உற்றுப்பார் பெற்றவையா என்குற்றமாயினும் உன் குற்றமாயினும் இனியருளளிக்க வருவாய்,

ஈசனே சிவகாமி நேசனே எனை ஈன்ற தில்லைவாழ் நடராசனே.

சனி ராகு கேது புதன் சுக்கிரன் செவ்வாய் குரு சந்திரன் சூரியன்வரை, சற்றெனக்குள்ளாக்கி ராசிபனிரெண்டையும் சமமாய் நிறுத்தியுடனே பணியொத்த நட்சத்திரங்களிருபத்தேழும் பக்குவப்படுத்திப் பின்னால், பகர்கின்ற கிரணங்கள் பதிணொன்றையும் வெட்டிப் பலரையும் அதட்டி யென்முன் கனி போலவே பேசி கெடுநினைவு நினைக்கின்ற கசடர்களையுங் கசக்கிகர்த்தநின் தொண்டராம் தொண்டர்க்கு தொண்டரின் தொண்டர்கள் தொழும்பனாக்கி இனியவளமருவு சிறுமணவை முனிசாமியெனை யாள்வதினியுன் கடன் காண்

ஈசனே சிவகாமி நேசனே எனை ஈன்ற தில்லைவாழ் நடராசனே