Sunday, August 17, 2014

தமிழை மறந்தாலும் மடுமாதாவை மறக்காத 'சிங்களவர்கள்' - மடுமாதா திருவிழா 2014





"கேட்ட வரம் அளிக்கும் கீர்த்திபெற்ற சீமாட்டி
காட்டில் குடியிருக்கும் கருணையுள்ள என் தாயே
பாட்டில் மலர் தொடுத்தேன் பாலோடு தேன் எடுத்தேன் 
நாட்டில் அமைதி என்ற நதியைத் திருப்பவிடு

கிறித்தவத்துக்கு மதம் மாறினாலும் தமது மொழியையும், பாரம்பரியத்தையும், தமிழ்த்துவத்தையும் இழக்காத வட, கிழக்கில் வாழும் கத்தோலிக்க  தமிழர்களும், போத்துக்கேயரால் மதம் மாற்றம் செய்யப்பட்டு, மதஅடிப்படையிலும், சிங்கள அரசின் திட்டமிட்ட செயல்களாலும் சிங்களவர்களாக்கப்பட்டு, இன்று முற்றாகவே சிங்களவர்களாக மாறியுள்ள  முன்னாள் தமிழர்களின் பரம்பரையினரும் ஒன்றாக  இணைந்து கொண்டாடும் மடுமாதா திருவிழாவின் வருடாந்த திருவிழா ஆகஸ்டு 15 இல் சிறப்பாக நடைபெற்றது.
சிங்கள 'கரவா' (கரையார்களின்) 
புகழ்பெற்ற தமிழ் முன்னோர்கள்

சில நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு, காலங்காலமாக தமிழ்நாட்டிலிருந்து மீன்பிடிக்கவும், வளம் நிறைந்த வாழ்க்கை தேடியும், அரசர்களுக்கு கூலிப்படைகளாகவும் போர் வீரர்களாகவும் வந்த தமிழ்நாட்டின் கரையோரப்பகுதி மக்கள் பலரும் யாழ்ப்பாணம் தொடக்கம் புத்தளம், நீர்கொழும்பு வரையிலான கரையோரம் வரை வாழ்ந்து வந்தனர். அவர்கள் தான் இன்றைய கரையோர (கரவா) சிங்களவர்களின் முன்னோர்கள். இன்று அவர்கள்  தமிழை மறந்து விட்டாலும், அவர்களின்  தமிழ் முன்னோர்கள் வணங்கிய மடுமாதாவை அவர்களால் மறக்க முடியவில்லை. அதனால் ஒவ்வொரு ஆண்டும் எவ்வாறு அவர்களின் முன்னோர்கள் மடுமாதாவைத் தரிசிக்க வந்தார்களோ அவ்வாறே இன்றும் தவறாமல் வடக்கில் வன்னிக் காட்டிலுள்ள மடுமாதாவைத் தரிசிக்க தவறாமல் வருகின்றனர், ஆனால் தமிழர்களாக அல்ல, சிங்களவர்களாக.  

ஏறத்தாள ஐந்நூறு ஆண்டுகள் பழமை வாய்ந்த இந்த மடுமாதாவின் ஆலயம் இலங்கையின்  வடமாகாணத்தின் வன்னி மாவட்டத்தில் காட்டின் மத்தியில் அமைந்துள்ளது. இலங்கையில் தமிழ்க் கத்தோலிக்கத்தின்அடிப்படையே இந்த தேவாலயம் தான் என்றால் அது மிகையாகாது. போத்துக்கேயர் காலத்தில் புனித சவேரியாரால் கோவாவிலிருந்து அனுப்பி வைக்கப்பட்ட பாதிரிமார்களால் மன்னாரில் பரதவர்கள் மதமாற்றம் செய்யப்பட்டதிலிருந்து ஆரம்பமாகிய தமிழ்க் கத்தோலிக்கம், புரட்டஸ்தாந்துகளாகிய ஒல்லாந்தர் காலத்தில் பல பிரச்சனைகளை எதிர்நோக்கியது.

திரு. ஜோ டி குரூஸ் குறிப்பிடுவது போன்ற பல காரணங்களுக்காக மதம் மாறிய தமிழ்ப்பரதவர்கள், தமது முன்னோர்களின் தாய்க்கடவுளை வணங்கும் வழக்கத்தை மடுமாதாவின் உருவத்தில் கண்டிருக்கலாம். இலங்கையில் இன்று பல சைவத்தமிழர்களும் கூட  எந்த வித வேறுபாடுமின்றி மடுமாதாவை வணங்குகின்றனர். உண்மையில் மடுமாதாவை வணங்குவதால் அவர்கள் கிறித்தவர்களாகின்றனர் என்ற கருத்தை அவர்கள் ஏற்றுக் கொள்வதில்லை. பல சைவத் தமிழர்களின் பூசையறைகளில் கூட பிள்ளையாருக்குப் பக்கத்தில் மடுமாதாவின் சிலை இருப்பதை நான் கண்டிருக்கிறேன். ஈழத்தில் சைவத் தமிழர்களுக்கும் கிறித்தவர்களுக்கும் தமிழர் என்ற இன அடிப்படையிலான சகோதரத்துவமும், மதநல்லிணக்கம் நிலவுவதற்கு இதுவும் ஒரு காரணமாக இருக்கலாம்.


அரங்கனும், ஆடவல்லானும், மடுமாதாவும்

தமிழர் தெய்வங்கள் 

இஸ்லாமியப் படையெடுப்புகளின் போது எவ்வாறு அரங்கனதும்  ஆடவல்லானதும் சிலைகளும் படையெடுத்து வரும் இஸ்லாமியர்களால் அவமானப்படும் அல்லது அழிக்கப்படும் நிலையிலிருந்து காப்பதற்காக ஊர், ஊராக காடுகளுக்குள்ளும் எடுத்துக் கொண்டோடிய
 வரலாற்றை தமிழர்களுக்கு நினைவூட்டியது வன்னியில் நடந்த யுத்தத்தின் போது சிங்கள இராணுவத்திடமிருந்து காப்பதற்காக  தமிழ்க் கிறித்தவர்கள்
மடுமாதாவை மடுவிலிருந்து தூக்கிக் கொண்டு தேவன்பிட்டி என்ற கிராமத்துக்கோடியது. பாதுகாப்புக் காரணங்களுக்காக மட்டுமன்றி, சிங்கள பெளத்த அரசிலும், அதன்  இராணுவத்திலும் நம்பிக்கையில்லாத காரணத்தாலேயே அந்த முடிவை எடுக்க வேண்டிய நிலையேற்பட்டது. அந்த இக்கட்டான  நிலையை Our Lady of Madu has become a refugee in her own landஎன்று குறிப்பிட்டார் மன்னர் ஆயர்



மடுத்திருப்பதி! மக்களனைவரையும் கவர்ந்திழுக்கும் மந்திரச்சொல்

வனவிலங்குகள் வாழும் அடர்ந்த காட்டின் மத்தியிலே, எழில்மிகு அன்னையாக, கானகச் செல்வியாக மடு அன்னை கோவில்கொண்டு எழுந்தருளியிருக்கின்றாள். அவளை அண்டிவரும் அனைவருக்கும் அவள் அடைக்கலம் கொடுக்கின்றாள்; அருள்மழை பொழிகின்றாள்.
மடுத்திருப்பதியின் தொடக்க வரலாறு 
ஒல்லாந்தர் இலங்கையை ஆண்ட காலப்பகுதியோடுதான் மடுத்திருப்பதியின் வரலாறும் ஆரம்பமாகின்றது. மன்னாரில் இருந்து 10 கிலோ மீற்றர்களுக்கு அப்பால் இருக்கும் மாந்தை என்ற கிராமத்தின் ஆலயம்தான் மடு மாதா திருச்சுருபத்தின் ஆதி இருப்பிடமாகும். செபமாலை மாதாஎன்று அழைக்கப்பட்ட அந்தத் திருச்சுருபம்தான் இன்றைய மடுமாதா. 
ஓல்லாந்தருடைய ஆட்சியில் கத்தோலிக்கருக்கு எதிராகக் கொடூரமான வேத கலாபனை ஆரம்பித்தது. இந்தக் கலாபனையில் இருந்து தங்களைக் காப்பாற்றும் பொருட்டும், செபமாலை மாதாவின் திருச்சுருபத்தைப் பாதுகாக்கும் பொருட்டும், மாந்தை மக்கள் அங்கிருந்து புறப்பட்டனர். குருக்களின் துணையில்லாத அந்த வேளையிலும், மாந்தையில் இருந்த 20 பக்தியுள்ள குடும்பங்கள் செபமாலை மாதாவின் திருச்சுருபத்தைத் தூக்கிக்கொண்டு, அடர்ந்த வன்னிக் காட்டினுள் புகுந்தனர். திசை தெரியாது அங்கும் இங்கும் அலைந்தனர். இறுதியாக மருதமடுஎன்ற இடத்திற்கு எவ்வித ஆபத்தும் இன்றி மாதாவின் வழிநடத்தலோடு வந்து சேர்ந்தார்கள். 
 இவ்வேளையில் யாழ்ப்பாண நகரில் ஒல்லாந்தருடைய வேதகலாபனை தொடர்ந்துகொண்டிருந்தது. எழுநூறு கிறிஸ்தவர்கள் மட்டில் தங்களைக் காப்பாற்றிக்கொள்வதற்காக யாழ்ப்பணத்திலிருந்து வன்னிக்காட்டிற்குள் புகுந்தனர். அவர்கள் பூநகரியைக் கடந்து, பயத்தோடும்; பதட்டத்தோடும் அடர்ந்த காட்டினுள் அலைந்துகொண்டிருந்தார்கள். ஏற்கனவே அங்கு வந்திருந்த மாந்தைக் கிறிஸ்தவர்களோடு இவர்களும் சேர்ந்து அன்னையின் அரவணைப்பில் வாழ்ந்து வந்தார்கள். 
 யாழ்ப்பாணத்திலிந்து தப்பிவந்தவர்களில் போர்த்துக்கேய தளகர்த்தனின் மகளாகிய எலேனாஎன்பவளும் ஒருவர். இவள்தான் முதன் முதலில் மடு அன்னைக்கு சிறிய ஆலயம் அமைத்தாள். இவளுடைய இந்த நற்செயலுக்காக கிறிஸ்தவர்கள் இந்த இடத்தை சிலேனா மருதமடுஎன்று அழைத்தார்கள். இந்த இடம்தான் இன்றைய மடுத்திருப்பதி ஆகும்.

அருளும் ஆற்றலும் நிறைந்த மடு மண் 

மடுத்திருப்பதியின் அற்புத ஆற்றல் உலகறிந்த விடயமாகும். மடு அன்னையின் பரிந்துரையால் பல அற்புதங்கள் நடைபெறுகின்றன. அதனால்தான் இப்பதிநோக்கி மக்கள் இலட்சக்கணக்காகக் கூடுகின்றனர். பொன் விளையும் பூமி என்று சொல்வார்களே! அதுபோலதான் மடு அன்னையின் திருப்பதியில் உள்ள மண்கூட மருந்தாகத் திகழ்கின்றது. ஆம், இந்த மண் அருள்நிறைந்த மண்! ஆற்றல் நிறைந்த மண்! 
இத்திருத்தல மண்ணுக்கு சிறப்பான பெருமை உண்டு. உலகின் எங்குமே இல்லாத ஒரு நடைமுறை இங்கு உள்ளது. அதுதான் இத்திருத்தலத்திலிருந்து பெறப்படும் மண் நோய் தீர்க்கும் அருமருந்தாக விளங்குவது. 
இத்திருப்பதியின் வளாகத்திலிருந்து பெறப்படும் மண் ஆசீர்வ திக்கப்பட்டு பிரதான ஆலயத்தின் ஒரு மூலையில் அதற்கென அமைக்கப்பட்ட ஒரு தொட்டியில் வைக்கப்படுகின்றது. இந்த மண்ணை மக்கள் தம் வீடுகளுக்கு எடுத்துச்செல்கின்றார்கள். குணமளிக்கும் மருந்தாக இந்த மண்ணைப் பயன்படுத்துகின்றார்கள். கோயில் மருந்துஎன்று இது அழைக்கப்படுகின்றது. 
 நோய்க்கு மருந்தாகவும், தீய சக்திகளில் இருந்து பாதுகாப்புப்பெறும் கவசமாகவும் மக்கள் இதைக் கருதிப் பயன்படுத்துகின்றார்கள். இந்த மண்ணை நீரில் கரைத்து நோயாளிகளுக்கு குடிக்கக் கொடுக்கின்றாக்ள். நெற்றியில் நெஞ்சில் பூசுகின்றார்கள். தீமைகள் தம்மை அணுகாவண்ணம் தம் வீட்டு மூலைகளில் தெளிக்கின்றார்கள். மடுத்திருப்பதியின் புனிதத்திற்கும் அருள் வளத்திற்கும் சிறப்பான ஒரு எடுத்துக்காட்டாக  ‘கோயில் மருந்துஎன்று அழைக்கப்படும் இந்த மடு மண் அன்று தொடக்கம் இன்று வரை திகழ்கின்றது.
 பாம்பு தீண்டிய நிலையில் இங்கு கொண்டுவரப்படும் மக்கள் இப்பதியை அடைந்ததும் குணம் பெறுகின்றார்கள் என்பதும் மக்களின் ஆழமான விசுவாசமாகும். 

மடு அன்னை குறைவுபடாத தாயன்புக்கு இலக்கணம் 

 “கருணை மழை பொழியும் கானகச் செல்விஎன மடு அன்னை அழைக்கப்படுகின்றாள்.  குறைவுபடாத தாயன்புக்கு இலக்கணமாக இவள் விளங்குகின்றாள். 
சொந்த சுமையைத் தூக்கி தூக்கி சோர்ந்து போனேன்.ஏன்ற விரக்தியின் வார்த்தைகள்தான் இன்று எப்பக்கத்திலும் ஒலிக்கின்றது. துன்பங்கள், துயரங்கள், இழப்புக்கள் மத்தியில் மக்கள் ஆறுதல் தேடித் தஞ்சமடையும் தாயாக மடு அன்னை விளங்குகின்றாள். 
 “தாயின் மடியில் தலை வைத்திருந்தால் துயரம் தெரிவதில்லைஎன்று சொல்வார்களே! அத்தகையதோர் உணர்வுடன்தான் மக்கள் இத்திருப்பதி நோக்கி ஓடோடி வருகின்றார்கள். 
 தாயன்பு அது தனி அன்பு! அது தனித்துவமான அன்பும்கூட! அம்மை அப்பனாக விளங்கும் இறைவனுடைய தாயன்பை, திருவிவிலியம் தெளிவாகச் சொல்கிறது. நீங்கள் மார்பில் அணைக்கப்படுவீர்கள். மடியில் வைத்துச் சீராட்டப்படுவீர்கள். ஒரு தாய் தன் குழந்தையைத் தேற்றுவதுபோல நானும் உங்களைத் தேற்றுவேன்.இறைத் தந்தையின் இத்தகைய அன்பையே மடு அன்னையும் பிரதிபலிக்கின்றாள்.பெரும் சுமை சுமந்து சோர்ந்திருப்பவர்களே நீங்கள் எல்லாரும் என்னிடம் வாருங்கள். உங்களை நான் இளைப்பாற்றுவேன்என்று நம் ஆண்டவர் இயேசு கூறினாரே! அந்த ஆண்டவன் இயேசுவின் தாயல்லவா நம் மடு அன்னை! தனயனின் அதே வார்த்தைகளை தாயும் கூறி அழைக்கின்றாள். அந்த அன்னையின் அருகில் இருக்க, அவளது பாதத்தில் அமர்ந்து தம் குறைகளைச் சொல்ல, அவளது தாயன்பில் திழைத்திருக்க அவளது பிள்ளைகள் இலங்கையின் நாலா திசைகளில் இருந்தும் வந்து குவிகின்றார்கள். அன்னையிடமிருந்து ஆறுதலையும் தேறுதலையும் பெறுகின்றார்கள். 
ஆன்மீகப் புதுப்பித்தல் 
மடுத்திருப்பதிக்கு வருவோரிடம் ஓர் ஆழமான ஆன்மீகப் புதுப்பித்தல் நடைபெறுவது ஒரு சிறப்பான அம்சமாகும். இதற்கான அகச்சூழலும் புறச்சூழலும் மடுத்திருப்பதியிலே நிறைவாக அமைந்துள்ளன. வெறும் பொழுதுபோக்கிற்காகவோ, அல்லது கேளிக்கைக்காகவோ மக்கள் இங்கு வருவதில்லை. தமது ஆன்மீக வாழ்வில் ஒரு மறுமலர்ச்சியை ஏற்படுத்தவேண்டும், புதிய வாழ்வைக் காண வேண்டும் என்ற தாகத்தோடும் வேகத்தோடும்தான் மக்கள் இத்திருப்பதியை நோக்கி வருகின்றார்கள். 
இத்திருத்தலத்தின் நுழைவுப் பகுதியை அண்மித்தவுடனேயே திருப்பயணிகள் செபமாலையைச் செபிக்க ஆரம்பித்துவிடுவார்கள். அல்லது தேவதாய்க்கு பாடல்களைப் பாடத்தொடங்கிவிடுவார்கள். மிகுந்த பக்தி சிரத்தையோடு மடு அன்னையின் புண்ணிய பூமியிலே தம் பாதங்களைப் பதிப்பார்கள். 
 இத்திருப்பதியிலே தங்கியிருக்கும் நாட்களில் தங்களுடைய அதிகமான நேரங்களை அன்னையின் பாதத்தில் அமர்ந்திருந்து செபமாலை செபிப்பதிலே செலவிடுவார்கள். எல்லாவற்றையும்விட மேலாக ஒப்புரவு அருட்சாதனத்தைப் பெற்று அன்னையின் திருத்தலத்தில் ஓர் ஆன்மீகப் புதுப்பித்தல் அனுபவத்தைப் பெறுகின்றார்கள். ஒவ்வொரு நாள் நவநாள் வழிபாட்டுக்குரிய கருப்பொருட்கள் மிகவும் கவனமாகத் தேர்வுசெய்யப்பட்டு அதன் அடிப்படையில் காலைத் திருப்பலியும், மாலை நற்கருணை ஆராதனையும் மறையுரையும் இடம்பெறும். ஓவ்வொரு நாளும் மூன்று வேளையும் ஒலிபெருக்கி ஊடாக செபமாலை ஒலித்துக்கொண்டே இருக்கும். அன்னையைப் புகழும் பாடல்கள் காற்றில் கலந்து வந்துகொண்டே இருக்கும். இப்பதியில் தங்கியிருக்கும் நாட்களில் திருப்பயணிகள் ஆன்மீகப் பாதையில் வழிநடத்தப்படுகின்னறார்கள். இப்பதியிலிருந்து தமது இல்லிடம் நோக்கிச் செல்லும்போது ஒரு ஆன்மீகப் புதுப்பித்தல் அனுபவத்தோடுதான் அவர்கள் செல்கின்றார்கள்.  
மடுத்திருப்பதி ஓற்றுமையினதும் ஒன்றிப்பினதும் மையம்மடுத்திருப்பதி ஓற்றுமையினதும் ஒன்றிப்பினதும் மத்திய நிலையமாகத் திகழ்கின்றது. ஆம்! எக்குலத்தவராயினும், எம்மொழியினராயினும், எவ்வினத்தவராயினும் அனைவரும் இறைவனின் பிள்ளைகளே என்ற உணர்வுடன் இத்திருப்பதி அனைத்து மக்களையும் வரவேற்கின்றது. இத்திருப்பதியின் நுழைவாயிலில் அமைந்துள்ள மடு அன்னையின் திருச்சுருபம் வரவேற்பு மாதாஎன்று அழைக்கப்படுகின்றது. மடு அன்னை இரு கரங்களையும் விரித்தவளாய் தன் திருப்பதி நோக்கி வரும் அனைவரையும் தன் கைகளை நீட்டி அழைக்கும் தோற்றத்தோடு விளங்குவது கண்ணுக்கினிய காட்சியாகும். 


நன்றி: Voice Of Mannar

No comments: