Thursday, January 19, 2017

உலகத் தமிழர்களனைவரையும் ஒன்றுபடச் செய்து விட்டது தமிழர் பண்பாட்டைக் காக்கும் போராட்டம்.


சாதி, மத வேறுபாடுகளை மறந்து தம்மாலும் தமிழர்களாக ஒன்றுபட முடியும் என்று நிரூபித்து விட்டனர் தமிழ்நாட்டுத் தமிழர்கள்.   முற்போக்கு, சாதியொழிப்பு, பகுத்தறிவு என்ற போர்வையில் தமிழர்களின் பாரம்பரிய விளையாட்டாகிய ஏறுதழுவுதலை  தடை செய்ய வேண்டும், அது தேவையற்றதென பொருத்தமற்ற வாதங்கள் பண்ணிப் பத்தி பத்தியாகக் கட்டுரைகள் எழுதியவர்கள் அனைவரதும் முகத்திலும் தமிழ்நாட்டுத் தமிழர்கள் மட்டுமன்றி, உலகத்தமிழர்கள் அனைவருமே கரி பூசி விட்டனர் என்று தான் கூற வேண்டும்.  தமிழர்களின் மொழியை, பண்பாட்டு விழுமியங்களை அழிக்க நினைப்போரை, 'வந்தாரை வாழவைக்கும், பொறுமைக்குப் பேர் போன' தமிழ்நாட்டுத் தமிழர்கள் கூட பொறுத்துக் கொள்ள மாட்டார்கள் என்பதை தமிழர்களின் எதிரிகளுக்கு செயலில் காட்டி விட்டனர் தமிழ்நாட்டுத் தமிழர்கள்.



தமிழர்களின் சாதியுணர்வை, வேறுபாடுகளைத் தூண்டி தமிழர்களைப் பிளவுபடுத்த முயன்றவர்களின் முயற்சிகளை எல்லாம் முறியடித்து, தமிழுணர்வின் அடிப்படையில் தமிழர்களாக ஒன்று பட்டுத் தமிழர்களின் பண்பாட்டுப் பாரம்பரியத்தைக் காக்கப் போராடும்  தமிழ்நாட்டு மாணவர் சமுதாயத்துக்கு உளமார்ந்த வாழ்த்துக்கள். இந்த தமிழுணர்வும், இன ஒற்றுமையும் தொடர்ந்து நீடித்து, தமிழர் மண்ணை தமிழுணர்வும், இனமானமும் உள்ள உண்மையான தமிழர்களே ஆளும் நிலை விரைவில் ஏற்படுமென நம்புவோம். 


“எங்கள் பகைவர் எங்கோ மறைந்தார் இங்குள்ள தமிழர்கள் ஒன்றாதல் கண்டே”

Wednesday, January 11, 2017

சல்லிக்கட்டில் தமிழர்கள் பெரியாரிஸ்டுகளின் பேச்சைக் கேட்டால் கடைசியில் தப்படித்துக் கொண்டு குத்தாட்டம் மட்டுமே போட முடியும்.



சல்லிக்கட்டு என இன்று அழைக்கப்படும் ஏறுதழுவுதல் எனும்  தமிழர்களின் பாரம்பரிய விளையாட்டின் விடயத்தில், சாதிவேறுபாடற்று ஒருங்கிணைந்து போராடாமல், பெரியாரியர்களின் பேச்சைக் கேட்டுக் கொண்டு  எனக்கென்ன போச்சு என்றிருந்தால்  கடைசியில் தமிழ்நாட்டுத் தமிழர்கள் தமது பண்பாடு பாரம்பரியம்   எல்லாவற்றையும் இழந்து, பெரியாரிஸ்டுகளால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஒரேயொரு இசைக்கருவியாகிய தப்பை மட்டும் அடித்துக் கொண்டு அவர்களின் தலைமையில் நடுத்தெருவில் நின்று குத்தாட்டம் போட வேண்டித் தான்  வரும். ஏற்கனவே தமிழ்நாட்டுத் தமிழர்களின் தமிழன் என்ற வேட்டியை உருவி விட்டு, எல்லோருக்கும் திராவிடன் என்ற பொதுவான கோவணத்தைக் கட்டி விட்டுப் போய் விட்டார் பெரியார். தமிழ்நாட்டுத் தமிழர்கள் தமது தமிழினவுணர்வை இழந்து திராவிடர்களாகியதன் விளைவை ஈழத்தமிழர்களாகிய நாங்கள் கூட அனுபவித்தோம்.

தனது  மண்ணையோ அல்லது பண்பாட்டுப் பாரம்பரியங்களையோ பாதுகாப்பதற்கு வெளியாரின் தயவையும் அனுமதியையும் பெற வேண்டிய நிலையிலுள்ள, தனக்கென ஒரு தனிநாடற்ற இனம் எதுவுமே, எந்த விடயத்திலும் ஒருமித்து, ஒருங்கிணைந்த குரலாக ஒலித்தால் மட்டும் தான் வெற்றி பெற முடியும். ஆனால் அவர்களிடையே இருந்து வெவ்வேறுபட்ட எதிர்ப்புக் குரல்கள் எழுந்தால், வெளியார்கள் அதைக் காரணம் காட்டி அனுமதி கொடுக்க மறுத்து விடுவார்கள். சல்லிக்கட்டு வீர விளையாட்டின் விடயத்தில் பெரியாரியர்கள் தமிழர்களின் பண்பாட்டை அழிக்க நினைப்பவர்களுக்கு உதவுகின்றனர் என்ற உண்மையை, அவர்களில் சிலர் சல்லிக்கட்டு பற்றி எழுதும் கட்டுரைகளைப் படித்துப் பார்க்கும் எவருமே உணர்ந்து கொள்ளலாம். இந்த விடயத்தில் மட்டும் தமிழர்களின் வீரவிளையாட்டை ஒழிக்க நினைக்கும் பார்ப்பனர்களும், பெரியாரியர்களும் ஒரேயணியில் உள்ளனர் என்பது தான் கசப்பான உண்மை.

சல்லிக்கட்டு விழாவை எதிர்ப்பதற்கு பெரியாரிஸ்டுகள் கூறும் காரணம் என்னவென்றால், சல்லிக்கட்டை ஒரு குறிப்பிட்ட சாதியினர் மட்டும் தான் விளையாடுகின்றனர் என்பது தான். சாதியொழிப்பு என்ற போர்வையில் அது தமிழர்களால் சங்ககாலத்திலிருந்தே விளையாடப்பட்ட விளையாட்டாக இருந்தாலும் கூட, இக்காலத்தில் அது ஒரு சில சாதியினரால் மட்டும் விளையாடப்படுவதால், எதிர்க்கப்பட  வேண்டியது  என்றால், இறுதியில், நாங்கள் தமிழர்கள், எங்களுடையவை என்று பெருமைப்படக் கூடிய வகையில்   இசை, கலை, பண்பாடு எதுவுமற்ற காட்டுமிராண்டிகளாகத் தானிருப்போம். ஏனென்றால் முற்காலத்தில் ஒவ்வொரு கலை, இசை, நாடக, நாட்டிய வடிவங்கள் மட்டுமன்றி சிற்பக் கலை கூட வெவ்வேறு சாதிகளுடன் தொடர்பு பட்டதாகத் தானிருந்தன. இப்படியே இவர்கள், சிற்பக்கலையும் ஒரு குறிப்பிட்ட சாதிக்கு சொந்தமாக இருந்தது, சல்லிக்கட்டைப் போலவே தமிழர்கள் அவர்களின் முன்னோர்கள் கட்டிய கட்டிடங்கள், கோயில்கள்  சிற்பங்களை எல்லாம் ஒதுக்க வேண்டுமென்றால் வெறும் கோவணத்துடன் நின்று தான் குத்தாட்டம் போட வேண்டும். ஏனென்றால் தமிழர்களின் சாதனை, பாரம்பரியம், வரலாறு என்று கூறிக்கொள்ள எதுவுமே இருக்காது. 
         
எடுத்துக்காட்டாக, தமிழ்நாட்டுடன் ஒப்பிடும் போது கேரள மாநிலத்தில் இசைநடனம், கூத்து, விளையாட்டுக்கள் போன்ற பாரம்பரியங்கள் சிறப்பாக பாதுகாக்கப்பட்டு வருவதுடன், அவர்கள் சாதி, மதவேறுபாடின்றி அவற்றைப்பற்றிப் பீற்றிக் கொள்ளவும், பெருமிதப்படவும் செய்கிறார்கள். அங்கும் வெவ்வேறு சாதியினர் தான் ஒவ்வொரு கலைவடிவங்களையும் பாதுகாத்து வந்தனர். ஆனால் இன்று மலையாளிகள் அனைவரும் சாதி, மத வேறுபாடின்றி  அவற்றுக்கு உரிமை கொண்டாடுகின்றனர்.  அந்தப் பாரம்பரிய கலை, இசைவிளையாட்டு, வடிவங்களை அழியாமல் பாதுகாக்கின்றனர்.

 சில வருடங்களுக்கு முன்னால் திரிசூர்,கேரளாவில் நடைபெறும் பூரம் திருவிழா பார்க்க நண்பர்களுடன் சென்றிருந்தேன். பூரம்திருவிழா நடைபெறும்   வடக்குநாதன் கோயிலுள்ள முன்றலில் வண்ண வண்ணக்  குடைகளுடன் யானைகளின் அணிவகுப்பையும், மலையாளிகளின்  செண்டை மேளத்தையும்பார்த்து ரசித்துக்  கொண்டிருக்கும் போது
அங்குஎங்களுடன் பேச்சுக் கொடுத்தவர்களில் பலர் முஸ்லீம்கள் அவர்கள் பெருமையுடன்  அந்த விழாவைப் பற்றி புகழ்ந்து அதன் பழமையைப்பற்றி விளக்கியதையும் பெருமிதப்பட்டதையும் பார்த்து எனக்கு வியப்பாக மட்டுமன்றி மகிழ்ச்சியாகவும் இருந்தது.    அது மட்டுமன்றி முஸ்லீம்களும் அந்த பூரம் திருவிழாவில் யானைகளின் ஊர்வலத்தில்பங்கு கொள்வார்களாம்ஒவ்வொரு கோயிலிலிருந்தும் யானையில் பவனி வரும் இந்துக்கடவுள்களின் ஊர்வலங்களை வரவேற்கும் பந்தல்களையும் வழிநெடுக அமைப்பதிலும்,அலங்கரிப்பதிலும் கூட
பங்கேற்பார்களாம். அங்கே சாதி மத வேறுபாடின்றி முஸ்லீம்கள் கூட இந்துக் கடவுள்களின் ஊர்வலத்தைக் கூட மலையாளிகள் அனைவருக்கும் பொதுவான பாரம்பரியமாக பார்க்கிறார்கள் ஆனால் தமிழ்நாட்டில் மட்டும் பெரியாரியர்கள் எல்லாவற்றையும் தடை செய்ய வேண்டுமென்கிறார்கள். இந்த விடயத்தில் தமிழ்நாட்டுக்கும் கேரளாவுக்குமிடையேயுள்ள வேறுபாடு என்னவென்றால் மலையாளிகளிடம்  பெரியாரியத்தின் தாக்கம் குறைவு. மலையாளத் தேசியத்திடம் பெரியாரியம் தோற்று விட்டது.   
கடைசியில் குத்தாட்டம் மட்டும் தான் தமிழர்களின் கலைவடிவமாக இருக்கும் 
இலங்கையிலும் கூட, கண்டியில் நடைபெறும் புகழ்பெற்ற புத்தரின் புனித தந்தத்தின் ஊர்வலத்தை முழுச் சிங்களவரின் பாரம்பரியமாக, இலங்கையின் தேசிய விழாவாக கொண்டாடுகின்றனர். அங்கேயும் நடனமாடிக் கொண்டும். வெவ்வேறு மேளங்களை அடித்துக் கொண்டு செல்பவர்களும், வெவ்வேறு சாதியைச் சேர்ந்தவர்கள். இப்பொழுதும் கூட தாழ்த்தப்பட்ட கரையோரச் சிங்களவர்கள் கண்டியிலுள்ள புத்தர் விகாரையின் பீடாதிபதிகளாக வர முடியாது. ஆனால்  பல நூற்றாண்டுகளாக நடைபெற்று வரும் ஊர்வலத்தை, சாதி, மத வேறுபாடின்றி முழுச் சிங்களவர்களும் (பெளத்தர்கள் மட்டுமன்றி கிறித்தவ சிங்களவர்கள் கூட) தமது பாரம்பரிய  அடையாளமாகக் காட்டிக் கொள்வதும், அதைப் பற்றி மிகைப்படுத்திப் புளுகுவதையும் காணலாம். ஏனென்றால் பாரம்பரிய பண்பாடுகளை இழந்தால் அவற்றை மீட்க முடியாது. அங்கே கரையோரச் சிங்களவர்களுக்கும் கண்டிச் சிங்களவர்களுக்கும் சிண்டு முடித்து விடுவதற்குப் பெரியாரிஸ்டுக்கள் இல்லாதது சிங்களவர்களின் அதிட்டம். 

கீற்று இணையத்தளத்தில் ஒரு பெரியாரிஸ்டு என்னடாவென்றால் ஸ்பெயின் போன்ற நாடுகளில் காளைச்சண்டை உள்ளதே என்பவர்கள் உலகில் நடைபெறும் மாற்றங்களை அறிந்து கொள்வதில்லை. ஸ்பெயினில்ஜெர்மனியில் காளைச்சண்டையை நிறுத்தி ஆண்டுக்கணக்காகி விட்டன.” என்று அப்பட்டமான பொய்யைச் சொல்கிறார். 

ஸ்பெயினில் காளையை அடக்கும் வீர விளையாட்டை நிறுத்துமாறு போட்ட வழக்கை ஸ்பெயினின் உச்சநீதிமன்றம் தூக்கி எறிந்து விட்டு, அது ஸ்பெயினின் பாரம்பரிய விளையாட்டு அதைத் தடை செய்ய முடியாதெனக் கூறியுள்ளது என்பது தான் உண்மை

அந்தக் கட்டுரையை எழுதிய திரு. விஜயபாஸ்கர்  விரும்பினால், ஸ்பெயினில் நடைபெறும் காளையை அடக்கும் வீர விளையாட்டுக்கு இந்த ஆண்டுக்கு இன்னும் சில மாதங்களில் அனுமதிச் சீட்டை வாங்கத் தொடங்கலாம்.அது மட்டுமன்றி ஸ்பெயினில் இக்காலத்தில் நடைபெறும் காளைச்சண்டை எல்லோருக்கும் பொதுவானதல்ல, அது முதலில் மேட்டுக் குடிப் பிரபுக்களின் (Aristocrats) விளையாட்டாக மட்டும் தானிருந்தது. சில நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னர் தான் எல்லோரும் காளையை அடக்கப் பயிற்சி பெற்றுக் கொள்ளலாம் என்ற  நிலை ஏற்பட்டது. 

பெரியாரிஸ்டுகள்  உண்மையில் சாதியை ஒழிக்க விரும்புகிறவர்களாக இருந்தால் தமிழர்களின் கலை, இசை பண்பாட்டு விளையாட்டுக்களில் சாதிச்சண்டையைத் தூண்டி விட்டு, அவற்றை அழிக்க நினைக்காமல், அவற்றை விரும்புகிற  தமிழர்கள் அனைவரும் சாதி வேறுபாடின்றி பயில, விளையாட  வழிவகை செய்ய வேண்டுமே தவிர ஒட்டு மொத்தமாக தடை செய்யப் போராடக் கூடாது. அது அவர்களின் தமிழின எதிர்ப்பையும், தமிழர்கள், தமிழர்களாக ஒன்றுபடுவதைக் கண்டு அவர்கள் பயப்படுவதைத்  தான் காட்டுகிறதே தவிர அக்கறையை அல்ல.  

தமிழ்நாட்டுக்கு மட்டும்  தனித்துவமாக இதுவரை இருந்தது,  'ஏறு தழுவுதல்' இன்று தடை செய்யப்பட்டு விட்டது. மாடுகள் துன்புறுகின்றனஅந்த விளையாட்டைத்தடை
செய்ய வேண்டும் என்று வாதாடினால் கூடப் பரவாயில்லைவாதத்துக்காக ஏற்றுக்கொள்ளலாம். அதற்குக் கூட மாடுகளைத் துன்புறுத்தாத வகையில் பல கட்டுப்பாடுகளை விதித்திருக்கலாமே தவிர தடை செய்யப்பட வேண்டுமென்பது வேண்டுமென்றே தமிழர்களின் பாரம்பரியத்தை அழிக்கும் சதி என்று தான் கூற வேண்டும். அதற்குப் பெரியாரியர்களும் துணை போகின்றனர் என்பது தான் கொடுமை. தமிழ்நாட்டில் நடைபெறும் சல்லிக்கட்டு போலல்லாமல் ஸ்பெயினில் நடைபெறும் காளைச் சண்டையில் மாடுகள் காயங்களுக்கும் அதிக துன்புறுத்தலுக்கும் உள்ளாகின்றன.
                                                                                                    
இப்படியே போனால் சாதியொழிப்பு என்றபெயரில், பெரியாரியர்களின் பேச்சைக் கேட்டு,  ஜாதிய பின்னணி” இருக்கிறது என்ற காரணத்துக்காக, தமிழர்களின் இசைவடிவமாகிய கருநாடக சங்கீதத்தைப் பார்ப்பனர்கள் பாடுகிறார்கள். தமிழர்களின் சதிருக்கு மெருகூட்டி, பரதநாட்டியமாக்கி பார்ப்பனர்கள் ஆடுகிறார்கள் என்று தமிழர்களின் பாரம்பரிய இசையையும் நாட்டியத்தையும், அத்துடன் சாதியடிப்படையில் நாதஸ்வரத்தையும், தவிலையும் கூட, இப்படியே தமிழர்களின் பாரம்பரிய கலை, இசை, நாடகம், வீர விளையாட்டு என ஒவ்வொன்றாக தடைசெய்து ஒதுக்கிக் கொண்டு வந்தால் தமிழர்களிடம் தப்பு மட்டும் தானிருக்கும் அதை அடித்துக் கொண்டு நடுரோட்டில் நின்று, பெரியாரியர்களின் தலைமையில் குத்தாட்டம் போட வேண்டியது தான்.


கீற்று இணையத்தளத்தில் சல்லிக்கட்டை எதிர்த்து கட்டுரை எழுதியுள்ள பெரியாரியரின் சிறுபிள்ளைத்தனமான சில கேள்விகளைப் பார்ப்போம்

1)      தமிழர் அனைவருக்குமான பண்பாடெனில் தமிழ் நாடு முழுவதும் ஜல்லிக்கட்டு ஏன் நடைபெறவில்லை?

இப்படியே போனால் தமிழ்மொழி,  தமிழர் அனைவருக்கும் பொதுவான மொழி என்றால் ஏன் தமிழர்கள் எல்லோரும் ஒரே மாதிரியான தமிழைப் பேசவில்லை என்றும் கேட்பார் போலிருக்கிறது. பல நாடுகளில் ஒரு காலத்தில் நாட்டு மக்கள் எல்லோருக்கும் பொதுவாக இருந்த கலைவடிவங்கள், விளையாட்டுக்கள், இசை வடிவங்கள் அருகி, மறைந்துஒரு சில கிராமங்களில், ஏன் ஒரு சில குடும்பங்களில் மட்டுமே கூட நிலைத்திருப்பதுமுண்டு. உதாரணமாக, இலங்கையில் நாட்டுக் கூத்து கலைவடிவத்தைக் குறிப்பிடலாம். முற்காலத்தில் ஒவ்வொரு கிராமங்களிலும் அறுவடைக்குப் பின்னர் நடைபெற்ற பல்வேறு விதமான நாட்டுக் கூத்துக்கள், இன்று போரினாலும், அண்ணாவியார்மாரின் மறைவினாலும், கிழக்கு மாகாணத்தில் ஒரு சில கிராமங்களில் மட்டும் காணப்படுகிறது. அதை நாங்கள் பாதுகாக்க வேண்டுமா அல்லது எல்லோராலும் ஆடப்படாததால் தடைசெய்ய வேண்டுமா என்பதை இந்தக் கேள்வியைக் கேட்டவர் தான் கூற வேண்டும். 

2) மதுரையைச் சுற்றியுள்ள சில மாவட்டங்களில்மேலும் ஒரு குறிப்பிட்ட சாதியைச் சேர்ந்தவர்கள் மட்டுமே அதிகம் கலந்து கொள்வது ஏன்?

சங்ககாலத்திலிருந்தே தமிழர்களால் விளையாடப்பட்ட ஏறுதழுவுதல் இன்று மதுரையில் ஒரு சில கிராமங்\களுக்குள் அடங்கி விட்டது, அதைத் தமிழர்கள் அனைவர்க்கும் பொதுவாக்க வேண்டும், அதைப் பாதுகாக்க வேண்டுமென்றால்  அதில் நியாயம் உண்டு. ஆனால் அதைத் தடுக்க வேண்டுமென்பது அபத்தம். என்பதைச் சிலர் புரிந்து கொள்வதில்லைப் போல் தெரிகிறது.

2)      ஜல்லிக்கட்டு தமிழர் பண்பாடு எனில் மாடு மேய்ப்பது ஆப்ரிக்க பண்பாடாஜல்லிக்கட்டு தமிழர் பண்பாடு என்று குதிக்கும் கலாச்சார காவலர்கள் மாடு மேய்ப்பதை இழிவாகக் கருதுவது ஏன்?  

மாடு மேய்ப்பது என்பது ஒவ்வொரு நாளும் செய்ய வேண்டியது, சல்லிக்கட்டு வருடத்தில் ஒருமுறை, அல்லது சில விழாக்களுக்காக நடக்கும் பாரம்பரிய நிகழ்வு என்பது கூட அவருக்குத் தெரியவில்லை. மாடு மேய்ப்பது பாலுக்காக, உணவுக்காக. அதில் இழிவிருப்பதாக இக்காலத்தில் யாரும் நினைப்பதாக எனக்குத் தெரியவில்லை, ஆனால் திரு. விஜயபாஸ்கர் இரண்டையும் போட்டுக் குழப்புகிறார்.

3) பழைமையான பழக்கவழக்கம்எனவே ஜல்லிக்கட்டைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்ற அளவுகோலை மற்றைய பழைய பழக்க வழக்கங்களுக்கும் பொருத்திப் பார்க்கலாமாகோமணம் கட்டுவது தானே தமிழரின் பழைய பழக்கம். அதை பின்பற்ற எத்தனை கலாச்சார காவலர்கள் தயாராக உள்ளனர்?

கோமணம் அல்ல அது கோவணம். தமிழர்கள் எவருமே கோவணம் கட்டக் கூடாதென்று யாராவது தடை செய்தால் அதையும் தமிழர்கள் எதிர்க்கத் தான் வேண்டும். விரும்பினால் தமிழர்கள் எவரும் கோவணம் கட்டலாம்.

5) பழையது என்ற ஒரே காரணத்திற்காக இன்றைய நவீன அறிவியல் யுகத்திற்குப் பொருந்தாத பழக்கவழக்கங்களை அனுமதிக்க முடியுமா?

நவீன யுகத்தில் பழமையை எல்லாவற்றையும் அனுமதிக்கக் கூடாதென்றால், மேலை நாடுகள் கோடிக்கணக்கான பணத்தை பழமையை, பழைய அழிந்து போகும் மொழிகளை பாரம்பரியங்களைப் பாதுகாக்க செலவு செய்ய மாட்டார்கள்.

8) பழமைதான் என்பதற்காக தமிழ்நாட்டில் மாட்டு வண்டியில் பயணம் செய்ய நாம் தயாரா?
எவ்வளவு முட்டாள் தனமான கேள்வி. வெளிநாடுகளில் முற்காலத்தில் குதிரைவண்டிகளைப் பாவித்தனர். இப்பொழுது அவர்களிடம் நவீன வாகனங்கள் உள்ளன. அதற்காக அவர்கள் குதிரை வண்டிகளைப் பாவிப்பதில்லையா. குதிரை வண்டிகளில் போவது பெருமையானது மட்டுமன்றி செலவு அதிகமானதும் கூட. , திருமண ஊர்வலங்கள் குதிரைவண்டியில் போவதற்கு நிறைய பணம் செலவாகும். அது போன்றது தான் தமிழர்களுக்கு மாட்டுவண்டியும். இன்னும் சில காலத்தில் மாட்டு வண்டி தமிழ்நாட்டிலும் ஒரு ஆடம்பரமாக வரலாம்.

  


Monday, January 9, 2017

தமிழச்சி சசிகலா முதல்வராவதைத் தடுக்க பார்ப்பன/வடுக ஊடகங்கள் சதி?


தமிழ்மண்ணில் பல நூற்றாண்டுகளாக தொடரும் பார்ப்பன ஆதிக்கத்துக்கும் வடுகர்களின் (விஜயநகர – நாயக்கர்) ஆட்சிக்கும் முற்றுப்புள்ளி வைக்க வேண்டிய ஒரே காரணத்துக்காகவே தமிழுணர்வுள்ள உண்மையான தமிழ்நாட்டுத் தமிழர்களும், உலகத் தமிழர்கள் அனைவரும் தமிழ்ப்பெண்ணாகிய சசிகலா நடராஜன் அவர்கள் முதலமைச்சராவதை வரவேற்க வேண்டும்.

தமிழ்மண்ணில் 14ஆம் நூற்றாண்டில் தொடங்கிய வடுகர்/தெலுங்கர் ஆட்சி, குமாரகம்பண்ணன் தொடக்கம் கருணாநிதி வரை இன்றும் தொடர்கிறது. இருபத்தோராவது நூற்றாண்டிலாவது தமிழ் மண்ணில் மீண்டும் தமிழர்களைத் தமிழர்களே ஆளும் நிலை ஏற்படுமா என்பது உலகத்தமிழர்களின் கனவாகும். பார்ப்பன ஊடகங்களும், கன்னட/தெலுங்கு வடுகர்களின் வழித்தோன்றல்களின் கட்டுப்பாட்டில் இயங்கும் இணையத்தளங்களும் வேண்டுமென்றே, தமிழ்நாட்டில் மீண்டும் தமிழர் ஆட்சி ஏற்படுவதைத் தடுக்க, அதிலும் குறிப்பாக, தமிழ்ப்பெண் சசிகலா நடராஜன் முதலமைச்சராவதை தடுக்க திட்டமிட்டு இயங்குகிறார்களோ என்று தான் தமிழ்நாட்டு ஊடகங்களை உன்னிப்பாகப் படிக்கும் என்னைப் போன்ற உலகத் தமிழர்களுக்கு எண்ணத் தோன்றுகிறது.

பிரச்சனை என்னவென்றால் தமிழ்நாட்டில் வன்னியர்கள், நாடார்கள், தேவர்கள், கவுண்டர்கள், பறையர்கள்(தலித்துகள்) போன்ற சாதிக்குழுவினர் உள்ளனரே தவிர தமிழர்கள் கிடையாது. தமிழ்நாட்டுத் தமிழர்களின் தமிழினவுணர்வையும் தமிழ்ப்பற்றையும் திராவிடமும், பெரியாரியமும் எப்பொழுதோ அழித்து  விட்டன. சாதியை ஒழிப்பதாகப் புறப்பட்ட பெரியாரியமும், திராவிடமும் தமிழர்களை மேலும் சாதியடிப்படையில் பிரித்து, தமிழன் என்ற அடையாளத்தை விட, அவரவர் சாதி அடையாளத்தைப் பெரிதாக நினைக்கும் சாதியுணர்வுள்ளவர்களாக தமிழ்நாட்டுத் தமிழர்களை மாற்றி விட்டன. எடுத்துக்காட்டாக, பெரியாரியத்தினதும், திராவிடத்தினதும் தாக்கத்தால் பாதிக்கப்படாததால், ஈழத்தமிழர்களால் தமது சாதி வேறுபாடுகளை மறந்து தமிழர்களாக ஒன்றுபட முடியும். ஆனால் தமிழ்நாட்டுத் தமிழர்களால் அது முடியாது. வன்னியர் முதல்வராவது கவுண்டருக்குப் பிடிக்காது. கவுண்டர் முதல்வராவதை நாடார்கள் விரும்ப மாட்டார்கள். தேவர்கள் முதல்வராவதை பறையர்களால் தாங்க முடியாது. ஒரு பாப்பாத்தி ஆண்டாலும் பரவாயில்லை, தேவர்கள் மட்டும் அவர்களை ஆளக் கூடாது. தீபாவின் காலில் விழுந்து தமக்குத் தலைமை தாங்குமாறு அழைக்கும் தமிழ்நாட்டுத் தமிழர்கள் அதற்கு நல்ல எடுத்துக் காட்டாகும். இது தான் பெரியாரின் பார்ப்பன எதிர்ப்பு என்ற பம்மாத்து தமிழ்நாட்டுத் தமிழர்களுக்குக் கற்றுக் கொடுத்த பாடம். 
-"வேலைக்காரிக்கு" யாரும் பூக்கொடுப்பதில்லை.-
ஆக மொத்தத்தில் தமிழ்நாட்டில் தமிழர்கள் கிடையாது.  தமிழ்பேசும் வெவ்வேறு சாதிப்பிரிவினர் மட்டுமே உள்ளனர். அதனால் தான் தெலுங்கு விஜயகாந்த், மராட்டி ரஜனிகாந்த், குஷ்பு மட்டுமன்றி நேற்றுவரை முகவரியே இல்லாமலிருந்த, கன்னடவாடையுடன் தமிழ் பேசும் தீபா கூட தமிழ்நாட்டின் முதலமைச்சராகலாம் ஆனால் முன்னாள் முதல்வரின் நிழலாக முப்பத்துமூன்று ஆண்டுகள் வாழ்ந்து அரசியலைக் கரைத்துக் குடித்த சசிகலா நடராஜன் முதலமைச்சராவதை மட்டும் தமிழ்நாட்டுச் சாதிவெறியர்களால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை.  ஏதோ சசிகலா அவர்கள் மட்டும் தான் ஊழல் புரிந்ததாக, சிலர் புதிதாக கண்டு பிடித்தது போல், இணையத்தளங்களில் வசைபாடுவதைப் பார்க்க சிரிப்புத் தான் வருகிறது.  ஒரு ஊழல்ராணி இறந்தவுடன் அவர் ஒன்றும் தெரியாத பாப்பாவாக, மகாத்மாவாக மாறி விட்டது போலவும், ஜெயலலிதாவின் மீதுள்ள  வழக்குகள் எல்லாம் உண்மையல்ல எல்லாவற்றுக்கும் சசிகலா தான் பொறுப்பு என்பது போல் சிலர் கதை விடுவது வெறும் அபத்தம். ஒரு சிலர் என்னடாவென்றால் சசிகலா நடராஜன் அவர்கள் ஜெயலிதாவின் வேலைக்காரியாம். அதனால் அவருக்கு முதலமைச்சராக தகுதி கிடையாதாம். வேலைக்காரியை எவரும் வெளியே கூட்டிக்கொண்டு போய் தனக்கு இணையாக இருக்கையில் அமர்த்தி, பூ கொடுப்பதில்லை, மாலை மாற்றுவதில்லை. மகாமகத்தில் லட்சக்கணக்கானோர் முன்னிலையில் குளிப்பாட்டுவதுமில்லை. முன்னாள் முதல்வர் ஜெயலலிதா அவர்கள் தனது வாழ்நாளில், முப்பத்துமூன்று வருடங்களாக, தனக்குப் பின்னர், சசிகலா அவர்கள் தான் தனது அரசியலுக்கும், சொத்துக்களுக்கும் உரிமையானவர் என்பதை தனது செயல்களின் மூலம் அனைவருக்கும் தெளிவாகக் காட்டியுள்ளார் என்பது தான் உண்மை. 

ஊழல்ராணி என்று தெரிந்திருந்தும் ஜெயலலிதாவை முதலமைச்சராக்கியவர்கள் இன்று சசிகலா முதல்வராவதை தடுக்க முயல்வதைப் பார்க்கும் போது ஒரு பார்ப்பாத்தி தமிழர்களை ஆளலாம் ஆனால் ஒரு தமிழச்சி தமிழ்நாட்டை ஆள விடக் கூடாது என்ற வெறியுடன் திட்டமிட்டு சதி செய்வதாகத் தான், சில ஊடங்கள் சசிகலா நடராஜன் அவர்கள் மீது கக்கும் நஞ்சைப் பார்க்கும் போது எண்ணத் தோன்றுகிறது. அயல் மாநிலங்களிலிருந்து தமிழர் மண்ணுக்கு ஆடிப்பாடிப், பஞ்சம் பிழைக்க வந்த பரதேசிகள் கூட தமிழர்களையும், தமிழ்நாட்டையும் ஆள ஆசைப்படும் போது தமிழச்சி என்ற தகுதியொன்றே தமிழ்நாட்டை ஆளுவதற்கு  சசிகலா நடராஜன் அவர்களுக்குப் போதுமானது.

தமிழரல்லாதோரினதும், தமிழ்நாட்டுத் தமிழர்களைப் பிரித்தாள நினைப்போரினதும் சதித் திட்டங்களைத் தகர்த்தெறிந்து, சசிகலா நடராஜன் அவர்கள் தமிழ்நாட்டின் முதல்வராகி, தமிழ்மண்ணில் மீண்டும் உண்மையான தமிழர்களின் ஆட்சியை நிறுவி, சாதி வேறுபாடுகளை மறந்து தமிழர்கள் அனைவரையும் அரவணைத்து ஆட்சி நடத்த உலகத்தமிழர்களின் சார்பில் மனமார்ந்த வாழ்த்துக்கள் 

Sunday, October 23, 2016

ஷரியாவால் மனுநீதிச் சோழனுக்கு வந்த சோதனை!



தமிழர்கள் எந்த நாட்டில் வாழ்ந்தாலும் பசுவுக்கு நீதி வழங்குவதற்காக தனது சொந்த மகனையே தேர்ச்சில்லினால் மிதித்துக் கொன்ற தமிழ்மன்னனின் கதையை சிறுவயதிலேயே பெற்றோர்களிடமிருந்து 
கேள்விப்பட்டிருப்பார்கள், அல்லது பாடப்புத்தகங்களிலிருந்து படித்திருப்பார்கள், தமிழ்நாட்டில் அது மனுநீதிகண்ட சோழனின் கதையாகக் கூறப்படும், ஆனால் இலங்கையில் சிங்களவர்களின் மகாவம்சக் கதையின் அடிப்படையில், இரண்டாயிரமாண்டுகளுக்கு முன்னர் அனுராதபுரத்தை தலைநகராகக் கொண்டு இலங்கையை ஆண்ட தமிழ் மன்னன் எல்லாளனின் கதையாக, அதாவது, பசு மணியை ஒலித்ததால், அதன் கன்றைக் கொன்ற இளவரசனை தேர்ச் சில்லால் அவனே மிதித்துக் கொன்றதாகக் கூறப்படும்.

அதாவது நீதியுடன் மனிதவுரிமைகளைப் போற்றிப் பாதுகாக்கும் ஆட்சியின் கீழ், அங்கு வாழும் மனிதர்களுக்கு அந்தநாட்டு அரசனிடம் அல்லது ஆட்சியாளர்களிடம் நீதி கேட்க உரிமையுள்ளது மட்டுமன்றி, அந்த உரிமை அங்கு வாழும் மிருகங்களுக்கும் (உயிர்கள் அனைத்துக்கும்) உண்டு. அவை கூட நீதி கேட்டால், பாரபட்சமின்றி நீதி வழங்கப்படும், அது தான் நல்லாட்சிக்கு தமிழர் கண்ட வரைவிலக்கணம். அவ்வாறாக உயிர்கள் அனைத்தினதும் உரிமைகளைக் காக்கும் ஆட்சியை தமிழ்நாட்டில் மனுநீதிச் சோழன் நடத்தினான் என்பதுடன், நீதி என்பது மனிதவுரிமை மட்டுமன்றி, விலங்குகளின் உரிமையும் கூட என்பது தான் அந்தக் கதையின் கருத்தாகும். இந்தப் படிப்பினையைத் தான்  மனுநீதிகண்ட சோழன் கதை தமிழர்களுக்குக் கற்பிக்கிறது.  

அது ஒருபுறமிருக்க, சில நாட்களுக்கு முன்னர் இஸ்லாமிய ஷரியா சட்டத்தின் கீழ், சவூதி அரேபியாவின் செல்வத்தை முழுமையாக அனுபவிக்கும் ஏறத்தாள 6000க்குமதிகமான அரச குடும்பத்தின் உறுப்பினர்களில் ஒருவரும் -முடிசூடும் தகுதியுடைய பரம்பரை வரிசையில் இல்லாதவருமாகிய- இன்றைய ஆட்சியாளர் சல்மானின் தூரத்து உறவினர் ஒருவனுக்கு, நாற்பது வருடங்களுக்குப் பின்னர், அங்கே ஷரியா சட்டத்தின் கீழ் மரண தண்டனை கொடுத்து விட்டார்களாம் . அதைக் காரணம் காட்டி சவூதி அரசன் சல்மானை, மனுநீதிகண்ட சோழனுடன் ஒப்பிட்டுச் சில தமிழர்கள் உளறும் அபத்தத்தை, ஏனோ தெரியவில்லை, என்னால் மட்டும் தாங்கிக்  கொள்ள முடியவில்லை. 

தமிழ்நாட்டுப் பத்திரிகையாளர் ஒருவர், தமிழ்நாட்டின் முன்னணி வார இதழொன்றில் பசுவின் கன்றை கொன்ற மகனைத் தேர்க் காலில் தலையை இடறச் செய்து, நீதி வழங்கினான் மனுநீதிச் சோழன்.  தற்காலத்திலும் அப்படி ஒரு சம்பவம் சவுதி அரேபியாவில் நடந்துள்ளது என்று எழுதியுள்ளார். மனுநீதிச் சோழன் காலத்தில் தமிழ்மண்ணில் ஷாரியா சட்டம் தான் நடைமுறையில் இருந்தது என்று அவர் எழுதாமல் விட்டதே பெரிய விடயம், அதற்காக தமிழர்கள் அனைவரும் அவருக்கு நன்றி கூற வேண்டும். தமிழ்நாட்டில் அவர் போன்று பலரும் தமது மனுநீதிகண்ட சோழனுடன் ஒப்பிட்டுத் தமது கருத்தைத் தெரிவித்துள்ளனர்.


தமிழர்கள், அதிலும் குறிப்பாக தமிழ்நாட்டுத் தமிழர்கள் விரைவில் உணர்ச்சிவசப்படக்கூடியவர்கள். சம்பந்தமில்லாதவற்றை எல்லாம் ஒப்பிட்டு புகழ்ச்சி பாடக் கூடியவர்கள். தமிழ்நாட்டு நடிகர், நடிகைகள், அரசியல்வாதிகளைக் கூட, தமிழ் அரசர்களுடன் மட்டுமன்றி, கடவுளாகக் கூட சித்தரித்தது மட்டுமன்றி, குஷ்புவுக்குக் கூடக் கோயில் கட்டியவர்கள் அவர்கள். அதனால் ஷரியாவின் அடிப்படையில் கொடுத்த தண்டனையை, மனுநீதிகண்ட சோழனுடன் ஒப்பிடுவதன் அபத்தத்தை அவர்கள் யாரும் கண்டு கொண்டதாகத் தெரியவில்லை. உண்மையில் இந்த ஒப்பீடு தமிழர்களே மனுநீதிச் சோழனை அவமதிக்கும் செயலாகும் 

இதில் வேடிக்கை என்னவென்றால், இந்த ஒப்பீட்டையும், பாராட்டுகளையும் பார்த்த முஸ்லீம்கள் பலர், அது தான் சாக்கென்று, வந்த வாய்ப்பை நழுவ விடாமல் ஷாரியா சட்டத்தின் தாற்பரியத்தையும், மேன்மையையும், நன்மைகளையும் பற்றி இணையத்தளங்களில் தமிழர்களுக்கு எடுத்தியம்பத் தொடங்கி விட்டனர்.

மனிதவுரிமைகள் மதிக்கப்படுவது மட்டுமன்றி, மிருகங்களுக்கும் கூட உரிமைகள் உண்டு,  அவற்றின் உரிமைகளும் பாதுகாக்கப்படுவது முக்கியம், அவற்றுக்கும் ஒரே விதமான நீதி கிடைக்க வேண்டும், அது தான் நீதியான நல்லாட்சி என்பதை உணர்த்துவதற்காக, எமது முன்னோர்களால் உருவாக்கப்பட்ட (அல்லது உண்மையாக நடந்த) கதையின் நாயகனாகிய  மனுநீதி கண்ட சோழனை, மனிதவுரிமைகளை மதிக்காத  நாடாக மனிதவுரிமை இயக்கங்கள் அனைத்தாலும் ஒருமனதாகக் குற்றங்சாட்டப்படும் நாட்டில் நடைபெற்ற சம்பவத்தின் அடிப்படையில், அந்த நாட்டு ஆட்சியாளரை மனுநீதி கண்ட சோழனுடன் ஒப்பிடுவது வெறும் அபத்தம் என்பது தான் எனது கருத்தே தவிர பாலைவனத்தில் வாழ்ந்த நாடோடி இனக்குழுக்களுக்காக பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னர்  இயற்றப்பட்ட ஷரியா சட்டம் சரியானதா அல்லது தவறானதா என்று வாதாடுவதல்ல என்னுடைய நோக்கம். அதைப் பற்றிப் பலர் இணையத்தளங்களில் விவாதித்துக் கொண்டிருக்கிறர்கள்.  

சவூதி அரேபியாவில் எத்தனையோபேர், குறிப்பாக, மொழிதெரியாத வெளிநாட்டவர்கள் ஷாரியா சட்டத்தின் கீழ், முறையான விசாரணை நடத்தப்படாமல்  அநியாயமாகக் கொல்லப்பட்டுள்ளனர் என்று பல மனிதவுரிமை இயக்கங்கள் பலத்த எதிர்ப்பைத் தெரவித்துள்ளன. இலங்கையைச் சேர்ந்த தமிழ் பேசும் முஸ்லீம் பெண்ணாகிய ரிசானா நபீக்கின் பரிதாப முடிவு அதற்கு நல்ல உதாரணமாகும்.

சவூதி அரேபியாவில் ஷரியா சட்டத்தின் அடிப்படையில் அரசகுடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் கொல்லப்பட்டதை மனுநீதிகண்ட சோழனுடன் ஒப்பிட்டு நீதி தவறாமல் ஆட்சி செய்வதாகப் பாராட்டினால், அதே சட்டத்தின் கீழ் பெண்களைக் கூட கல்லெறிந்து கொல்லும்போது அதை எதனுடன் ஒப்பிடுவது, அதையும் பாராட்ட வேண்டாமா? இந்தக் கொலையை மெச்சுவதும், மனுநீதி கண்ட சோழன் போன்று நீதி வழங்கப்பட்டதாகப் பாராட்டுவதும், பெண்களைக் கூடக் கொடூரமாகக் கல்லெறிந்து கொல்லுவதையும், கையை, வெட்டுவது, காலை வெட்டுவது போன்ற காட்டுமிராண்டித்தனங்களையும், மரண தண்டனையையும் கூட சரியானவை எனத் தமிழர்கள் ஏற்றுக் கொள்வதாக, பாராட்டுவதாக, கருதப்படும் என்பதைச் சில தமிழர்கள் சிந்தித்துப் பார்ப்பதில்லை என்பது தான் மிகவும் கவலைக்குரிய விடயமாகும்.


  “The death penalty is a cruel, inhuman and degrading punishment and should not be applied in any circumstances. Whether the accused is a prince, an ordinary Saudi Arabian citizen or a migrant worker makes no difference whatsoever—no one should be sentenced to death or executed.” Amnesty International - 

Sunday, October 16, 2016

ஈழத்தில் சிவசேனையின் உருவாக்கத்தை ஈழத்தமிழர்கள் எதிர்க்க வேண்டும்.


ஈழத்தமிழர்கள் அனைவரும் சாதி, மதபேதமின்றி தமிழர்களாக ஒன்றுபடக் கூடிய தமிழுணர்வும், அரசியல் வரலாறும் கொண்டவர்கள் என்பது யாவரும் அறிந்ததே. ஆனால் அதற்குச் சாவுமணியடிக்கும் நோக்கத்துடன் இந்தியாவில் போல் ஈழத்தமிழர் மத்தியிலும் பார்ப்பனீய/இந்துத்துவாக் கொள்கைகளை அடிப்படையாக கொண்ட சிவசேனை அமைப்பை வேரூன்றச் செய்து, ஈழத்தமிழினத்தை மேலும் பிளவுபடச் செய்யும் முயற்சி சிலரால் (வெளியாரின் உந்துதலால்) மேற்கொள்ளப்படுகிறது போல் தெரிகிறது. அதை ஈழத்தமிழர்கள் மட்டுமன்றி உலகெங்கும் வாழும் தமிழர்கள் அனைவரும் முழு மூச்சுடன் எதிர்க்க வேண்டும். இலங்கையில் வாழும் ஈழத்தமிழர்களிடையே, குறிப்பாக தமிழ் இளைஞர்கள் மத்தியில் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தி, இத்தகைய மதவாத அமைப்புக்கான ஆதரவை தடுக்க வேண்டியது ஒவ்வொரு ஈழத்தமிழனதும் கடமையாகும்.

வடமாகாணத்திலுள்ள வவுனியா நகரில் இந்தியாவிலுள்ளது போன்ற சிவசேனை இயக்கம் இந்தியாவில் வாழ்ந்த அல்லது இந்தியத் தொடர்புகள் கொண்ட ஈழத்தமிழர்கள் சிலரால் அண்மையில் தொடங்கப்பட்டுள்ளது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. அத்துடன் இந்தியாவிலுள்ள, அது போன்ற இயக்கங்களின்,  குறிப்பாக சிவசேனா, விஸ்வஹிந்து பரிசத், ஆர் எஸ் எஸ் போன்ற அமைப்புகளின் ஆதரவும் தமக்கிருப்பதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார் இந்த இயக்கத்தின் அமைப்பாளராகிய மறவன்புலவு சச்சிதானந்தன் என்ற ஈழத்தமிழர்.

இலங்கையில் திட்டமிட்ட சிங்கள – பெளத்த குடியேற்றங்களினால் இந்துக் கோயில்கள் ஆக்கிரமிக்கப்படுவதையும், தமிழர் நிலங்கள் பெளத்தமயமாக்கப்படுவதையும் தடுக்க வேண்டுமெனவும் இலங்கை சிவசேனை குறிப்பிட்டுள்ளது. இதில் வேடிக்கை என்னவென்றால், இந்தியாவில் சிவசேனாவும், ஆர் எஸ் எஸ் போன்ற இயக்கங்களும் இந்துத்துவாக்களும் பெளத்தத்தை இந்துமதத்தின் ஒரு அங்கமாகக் கருதுகிறார்களே தவிர, அவர்கள் பெளத்தத்தை மட்டுமன்றி சிங்களவர்களையும் எதிர்க்கவில்லை. அவர்கள் எதிர்ப்பது இஸ்லாத்தையும், கிறித்தவத்தையுமே தவிர பெளத்தத்தை அல்ல. இந்த லட்சணத்தில் ஈழத்தில் தமிழர் நிலங்களில் திட்டமிட்ட பெளத்த- சிங்கள ஆக்கிரமிப்பை இலங்கையில் சிவசேனை எப்படித் தடுக்கும் என்பதை இதன் அமைப்பாளர் தான் விளக்க வேண்டும். 

ஆனால் சிவசேனை இயக்கத்தின் கிறித்தவ எதிர்ப்பு கடைசியில், ஈழத்தமிழர்களை மத அடிப்படையில் பிளவு படுத்தி விடும். சுதந்திரத்துக்கு முன்னர் இலங்கையின் கரையோரப்பகுதிகளில் புத்தளம் தொடக்கம் நீர்கொழும்பு வரை வாழ்ந்த தமிழர்கள், கத்தோலிக்கராகி கடைசியில் சிங்களக் கத்தோலிக்கர்களுடன் கலந்து சிங்களவர்களாக மாறிய வரலாற்றை ஈழத்தமிழர்கள் மறந்து விடக் கூடாது. அவ்வாறு நடந்திராது விட்டால், இலங்கையில் தமிழர்கள் பெரும்பான்மையான தமிழ்நிலத்தை இழந்திருக்க மாட்டார்கள். சிவசேனை ஈழத்தமிழர் மத்தியில் வளர்ந்து, அவர்களின் கிறித்தவ எதிர்ப்பால் ஈழத்தமிழர்கள் மத்தியில் இந்து - கிறித்தவ பிளவு ஏற்பட்டால், மீண்டும் தமிழ்க்கிறித்தவர்கள் சிங்களக் கிறித்தவர்களுடன் இணைந்து கொள்ள வேண்டிய நிலை ஏற்படாது என்பது என்ன நிச்சயம்?  அது மட்டுமன்றி, வன்னியில் தமிழ்மண்ணை மீட்கத் தனதுயிரை ஈந்த ஒவ்வொரு ஈழத்தமிழனும் இந்துவாகவோ அல்லது கிறித்தவனாகவோ சாகவில்லை, தமிழனாக மட்டும் தான் தனதுயிரை ஈந்தான் என்ற உண்மையை இலங்கையில் சிவசேனை இயக்கத்தை உருவாக்க முயல்கிறவர்களுக்கு ஈழத்தமிழர்கள் உணர்த்த வேண்டும்.
சிங்கள - தமிழ் போர்க்காலம் 2002
ஈழத்தமிழர்களின் ஆயிரக்கணக்கான கோயில்கள் திட்டமிட்டு அழிக்கப்பட்ட போதும், அதிலும் குறிப்பாக பழம்பெரும் தலமாகிய நகுலேச்சரத்தின் மீது இலங்கை விமானப்படை குண்டு வீசிய போதும், பாடல்பெற்ற தலங்களாகிய திருக்கோணேச்சரம் பெளத்தத்தால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட போதும், திருக்கேதீச்சரம் இலங்கை இராணுவத்தினரால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டுச், சூறையாடப்பட்ட போதும், பெரும்பான்மை ‘இந்துக்களாகிய’ ஈழத்தமிழர்கள் கேட்பாரின்றிக் குண்டு வீசிக் கொல்லப்பட்ட போதும், இந்தியாவின் இந்து இயக்கங்களும், இந்துத்துவாக்களும், தமிழ்நாட்டுப் பார்ப்பனர்களும் சிங்களவர்களுக்குத் தான் ஆதரவளித்தனர், ஈழத்தமிழர்களனைவரையும் பயங்கரவாதிகளாக தமது ஊடகங்களில் சித்தரித்தனர். அந்த வரலாற்றை மறந்தவர்கள் தான் தீவிரவாத இந்துத்துவா/பார்ப்பனீயக் கொள்கைகளைக் கொண்ட சிவசேனை போன்ற அமைப்புகள் இலங்கையில் உருவாக ஆதரவளிப்பர். அது மட்டுமன்றி, இந்தியாவில் மகாராட்டிர மாநிலத்தில் சிவசேனா இயக்கம் தமிழ்நாட்டுத் தமிழர்களுக்கெதிராக இயங்கிய வரலாற்றையும் ஈழத்தமிழர்கள் மறந்து விடக் கூடாது.

இன்று நாம் ஈழத்தமிழர்கள் எமது வரலாற்றில் முக்கியமான காலகட்டத்தில் உள்ளோம். ஈழத்தமிழர்கள் அனைவரும். சாதி மத, பிரதேச வேறுபாடின்றி தமிழர்களாக ஒன்றுபட வேண்டிய கட்டாய தருணத்தில், இவ்வாறான மத அடிப்படையிலான பிரிவுகளை ஏற்படுத்தி, ஈழத்தமிழர்களைப் பிளவுபடுத்தி நலிவடையச் செய்யும் எந்த அமைப்பும் இலங்கையில் ஈழத்தமிழர்கள் மத்தியில் உருவாவாதை தமிழர்கள் அனைவரும் சந்தேகத்துடன் பார்ப்பது மட்டுமன்றி அத்தகைய முயற்சிகளை முழுமையாக எதிர்க்கவும் வேண்டும்.   

இலங்கையில் கிழக்கு மாகாணத்தில் சிவசேனைக்கு அதிகளவு ஆதரவு இருப்பதாகத் தெரிகிறது, அதற்குக் காரணம் தீவிரவாத இஸ்லாமிய வஹாபியம் தான். இன்றும் தமிழை மட்டுமே தமது தாய்மொழியாகக் கொண்டிருந்தும், இலங்கையில் தமது வரலாற்றைத் திரித்து, எந்த நாட்டிலும் (முஸ்லீம் நாடுகள் உட்பட) இல்லாத விதமாக, மத அடிப்படையில் முஸ்லீம் என்ற இன அடையாளத்தை உருவாக்கிக் கொண்டு, தம்மை அரபுக்களின் வாரிசுகளாகக் ‘கதை’ விட ஆசைப்படும் இலங்கை முஸ்லீம் தீவிரவாதம், கிழக்கு மாகாணத்தில் தமிழர்களின் இருப்புக்குச் சவால் விடுவதும் தமிழர்களின் நிலங்களை ஆக்கிரமிப்பதும், வடக்கு – கிழக்கு இணைப்பை எதிர்த்து, இலங்கையில் தமிழர்களுக்கு அரசியல் தீர்வு கிடைப்பதற்கு எதிராக இருப்பதும், உண்மை என்றாலும் கூட, அதற்காக சிவசேனை போன்ற அமைப்பை ஈழத்தமிழர்களும் அமைத்துக் கொள்வது சரியான தீர்வு அல்ல. மாறாக, அது ஈழத்தமிழர்களைத் தான் மேலும் பலவீனப்படுத்தும் என்பதை கிழக்குமாகாணத்தில் வாழும் தமிழர்கள் உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும். 

பெரும்பான்மை ஈழத்தமிழர்கள் இந்துக்களாக இருந்தாலும் கூட, இந்தியாவிலுள்ள பார்ப்பனீய/இந்துத்துவாக் கொள்கையடிப்படையில் பார்க்கும் போது உண்மையில் ஈழத்தமிழர்கள் "இந்துக்கள்" அல்ல என்று தான் கூறவேண்டும். உதாரணமாக, நாயன்மார்களின் தமிழ்த்தேவாரங்களை வேதங்களுக்குச் சமமாக அல்லது உயர்வாகக் கருதும் பாரம்பரியம் கொண்ட ஈழத்துச் சைவர்கள் எவ்வாறு, தமிழில் வழிபாடு நடத்துவதை எதிர்க்கும், வடமொழியைத் திணிக்கும் இந்துத்துவா/சிவசேனை  இந்துக்களாக இருக்க முடியும். சிவசேனையை இலங்கையில் அமைப்பதை விட, சைவர்களாகிய ஈழத்தமிழர்கள் செய்ய வேண்டியது என்னவென்றால், சைவத்தை தமிழாக்க வேண்டும். பார்ப்பனீய சடங்குகளிலிருந்து விலகி எமக்கேயுரிய பாரம்பரிய வழிபாட்டு முறைகளுக்கு மீண்டும் உயிர் கொடுக்க வேண்டுமே தவிர, பார்ப்பனீய, இந்துத்துவா இயக்கங்களுடன் கலந்து காணாமல் போய்விட முயற்சிக்க கூடாது.
தந்தை செல்வா நினைவுத்தூண் யாழ்ப்பாணம் 
ஈழத் தமிழர்களின் வரலாற்றை உற்று நோக்கினால், எமது முன்னோர்கள் எவ்வளவு தான் சைவமும் தமிழும் பிரிக்கமுடியாதவை என்று நம்பினாலும் கூட, அரசியலையும் மதத்தையும் ஒரு போதும் கலக்காமல் தமிழர் என்ற அடையாளத்தை மட்டுமே முன்னெடுத்தனர் என்பது தெளிவாகும். ஈழத்தமிழர்களுக்கென மத அடிப்படையிலான எந்த அரசியல் கட்சியையும் அவர்கள் உருவாக்கவில்லை. ஈழத்தமிழர்கள் மத்தியில் இந்து – கிறித்தவ பிரிவினையை சுதந்திரத்தின் பின்னர் ஏற்படுத்த முயன்ற சில தலைவர்கள், அவர்கள் சிறந்த கல்விமான்களாக இருந்தும் கூட காணாமல் போய் விட்டனர் என்பது தான் உண்மை. உதாரணமாக, 1970 ஆம் ஆண்டில் யாழ். காங்கேசன்துறை தொகுதியில் ‘தமிழர்தந்தை’ சாமுவேல் ஜேம்ஸ் வேலுப்பிள்ளை செல்வநாயகம் அவர்களுக்கெதிராகப் போட்டியிட்ட கணிதமேதை ‘அடங்காத்தமிழன்’ சி. சுந்தரலிங்கம் சிலுவையா? சூலமா? என்று சைவ- கிறித்தவ பிரிவினையைத் தூண்ட முயற்சித்த போதும், கிறித்தவராகிய எஸ்.ஜே.வி செல்வநாயகத்தை அறுதிப் பெரும்பான்மையுடன் வெற்றி பெறச் செய்தனராம் பெரும்பான்மைச் சைவர்களாகிய யாழ்ப்பாணத் தமிழர்கள். 

ஈழத்தமிழர்களின்  மதச்சார்பற்ற அந்த அரசியல் வரலாற்றை, சைவ – கிறித்தவ நல்லிணக்கத்தை சிவசேனை போன்ற அமைப்புகள் கெடுத்து விடும். எண்ணிக்கையில் நலிவுற்றுக் கொண்டு செல்லும் ஈழத்தமிழர்களை மறவன்புலவு சச்சிதானந்தனின் 'இந்து அடையாளம்' மேலும் பிளவு படுத்தி, வடக்கு-கிழக்கிலேயே சிறுபான்மையினராக்கி, அழித்து விடும் என்பதை ஒவ்வொரு ஈழத்தமிழனும் உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும்.